Symphony No.1 second movement bankrobber

δεν έχω πραγματικά υπάρξει ιδιαίτερα πετυχημένη με τους άνδρες…
για το τι αποδεικνύει το να είσαι εργένης/ισσα μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι θέλει,
αλλά η αλήθεια είναι ότι αν σε θέλουν σε έχουν,
γίνεσαι όμως πιο ανοιχτομάτης/α για το ποια καταλύματα είναι ελπιδοφόρα και ποια όχι,
αν και αυτή η οξυδέρκεια συχνά εκτοπίζεται από την επελπισμένη ανάγκη να καταγραφεί στη συνείδησή σου κάποια ευχαρίστηση, όσο εφήμερη κι αν είναι…
ο Αλ μπήκε όσο οι λεκάνες μας συγκρούονταν…
ο Ζιλ τον κοίταξε με περιέργεια, σαν να ήταν μέρος της τεχνικής μου που δεν του το είχα ανακοινώσει…
συγνώμη, είπε, χρειάζομαι το όπλο…
υπέθεσα ότι τον έβλεπα για τελευταία φορά, αλλά εξαφανίστηκε μόνο μέχρι το επόμενο πρωί, οπότε επανεμφανίστηκε πάνω που εγώ ροχάλιζα και ο Ζιλ ετοιμαζόταν να πάει στη δουλειά…
η ιδέα να χτυπήσει την πόρτα του διέφευγε πάντα… ήταν τέτοιο το ξενοδοχείο…
ευχαρίστησή μας να ληστέψουμε την τράπεζά σας, είπε ο  Αλ, βγάζοντας όπλα από μια τσάντα, καθώς ο Ζιλ συνέχιζε να μαζεύει τα πράματά του…
χαίρομαι που σας άρεσε, απάντησε, με την ίδια ευγένεια πτώματος σε νεκροτομείο
(με στόχο τον Αλ ή απλώς μέρος της ρουτίνας του να ετοιμάζεται για τη δουλειά;)
έχετε δουλειά βλέπω, ξέρετε που θα με βρείτε, πρόσθεσε κι έφυγε…
ο Αλ γεμάτος ενθουσιασμό… εγώ όχι…συνέχισα να κοιμάμαι όλη μέρα
μου δειξε μια ζώνη με σφαίρες, πήγα να δω τον προμηθευτή μου, είπε, έχει πανσέληνο προφεσσόρα μου, δες!έκανε στην πάντα την κουρτίνα…ααα! νοίκιασα διαμέρισμα!
ε και; Είπα και ξανάκλεισα τα μάτια μου
μεταλλικοί θόρυβοι με ξύπνησαν, πάνω στο τραπέζι ο Αλ είχε εκθέσει ένα μικρό οπλοστάσιο και δυο κλειδιά!
αυτό ήταν τρόπος να μου πει, όπως ανακάλυψα πολύ σύντομα, ότι είχε οικειοποιηθεί τα υπόλοιπα χρήματά μου στη βαλίτσα…
όταν όρθωσα το παράστημά μου απέναντι στο σύμπαν, βρήκα ότι είχα και πάλι τέσσερα  ευρώ στην τσέπη μου
(αν και όχι τα ίδια)
το έγκλημά μου είχε γαργαλήσει δυο καλά γεύματα από τη ζωή και είχα μια στέγη πάνω από το κεφάλι μου για το προβλεπόμενο μέλλον…
οι μύγες κάνουν κύκλους πάνω απ τη θέση μου στο σύμπαν…
έχει πανσέληνο, είπε ο Αλ, βάζοντας τις ανησυχητικά μεγάλες σφαίρες σ’ ένα ανησυχητικά μεγάλο ρεβόλβερ, όταν έχει πανσέληνο, οι ληστές τραπεζων ληστεύουν!
ήταν ένα πρωινό σαν όλα τα άλλα…
το κατσικίσιο τυρί που ήθελα στο πρωινό μου είχε κάνει φτερά, το διαμέρισμα του Αλ ήταν στο παλιό μέρος της πόλης, η ταπετσαρία είχε ένα μουντό πολυκαίρισμα, που μίλαγε για μια ζωή κι ένα θάνατο, δυσάρεστα να τα θυμάσαι, πεπιεσμένες επιστρώσεις μιζέριας πολύ πιο καταθλιπτικές από οποιονδήποτε γυμνό τοίχο…
ο Αλ προσπαθούσε να ανοίξει κουβέντα για τη φιλολογία, όπως έκαναν και οι μαθητές μου, για την οποία όπως και τότε, δεν είχα διάθεση…
επίσης με προέτρεπε να κάνουμε άλλη μια δουλειά!
έχουμε μια υπόληψη να συντηρήσουμε!είμαστε ανίκητοι!επέμενε…
σκέφτηκα:
Α) να διαμαρτυρηθώ
Β) το μεσημεριανό και
Γ) να βγάλω τον Αλ από τον κόπο, συνφωνώντας μαζί του…
το να ληστεύεις τράπεζες φαίνεται είναι εθιστικό…
θα είχαμε πάει λίγο μακρύτερα, αλλά ήταν μόνο έντεκα το πρωί και δε μου κανε καρδιά να κλέψω χρόνο από το μεσημεριανό φαγητό ψάχνοντας για την τέλεια τράπεζα, από τη στιγμή που ξέραμε ότι πολύ κοντά μας υπήρχε το παράρτημα της τράπεζας του …ταμία!
ποια φιλοσοφική μέθοδο θα χρησιμοποιήσουμε; επέμενε ο Αλ
είσαι σίγουρος γι αυτό; σχολίασα καθώς έβγαζε ένα μπλοκάκι
αναρωτιόμουν τι θα μπορούσα να του μεταδώσω στα λίγα μέτρα μέχρι την τράπεζα…
οκ, Αλ, λοιπόν λέω να αντλήσουμε υλικό απ τη σχολή της κοινής λογικής!
ένα πολύ υποτιμημένο σώμα πρακτικής λογικής!
αποσιωπήθηκε από τα παιδιά, γιατί θα τους έκλεινε το μαγαζί… 
ο Τζον Λοκ, ήταν μεγάλος φαν…η δουλειά του Τόμας Ράιντ!

ο John διάβασε την έρευνα πάνω στο ανθρώπινο μυαλό και τις αρχές της κοινής  λογικής του Ράιντ ακούγοντας Symphony No.1 first movement του Μέντελσον!

πίστεψέ με, θα μπορούσα να σου πω κι άλλα, η κοινή λογική μας λέει μωρό μου να μπούμε μέσα μ’ ένα μεγάλο όπλο και να πάρουμε τα λεφτά!
ο Αλ αναστέναξε ανακουφισμένος λες και μόλις είδε ότι πέρασε την τάξη…
Symphony No.1 second movement της Συμμορίας των 2!
η υπ’ αρίθμ 2 δουλειά, δεν είχε καθόλου την αύρα του ξεχωριστού…
μια μικρή ουρά μας περίμενε και ακριβώς όταν ήταν η σειρά μας κάποιος μπήκε σφήνα μπροστά μας
συγνώμη βιάζομαι!
δεν επρόκειτο ούτε για απολογία, ούτε καν για τα μάτια, μάλλον για το αντίθετο, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που μπροστά του το βασικό επίπεδο αγένειας των περισσοτέρων ανθρώπων θα έμοιαζε χαμέρπεια…
που πας; είπε ο Αλ και τον έπιασε απ το μπράτσο
ήταν ογκώδης και έφτανε για δυο  Αλ, με αρκετό να περισσεύει για να φτιάξεις κι έναν οχτάχρονο Αλ…
κοίταξε τον Αλ αφ’ υψηλού, σωματικά και ηθικά, φόραγε ένα ακριβό κουστούμι, που φώναζε μεγαλοεπιχειρηματίας, ενώ τα ρούχα του Αλ φώναζαν λιμενεργάτης!
βιάζομαι , γρύλισε κοιτάζοντας τον Αλ με απέχθεια, σα να βλεπε σκορπιούς να σκαρφαλώνουν απ τα ρουθούνια του κι απευθύνθηκε στην Ερινύα πίσω απ’ το γκισέ: ήρθα για τα δολάρια μαντάμ Ρενάρ!
άσε με να σου δείξω κάτι, πρότεινα καθώς ο άντρας προσπαθούσε να τινάξει από το μπράτσο του τον Αλ σα να ταν σταγόνες βροχής…
ο Αλ παρέμενε ήρεμος, ενώ ο άλλος, που τον κράταγε στη λαβή του, έχανε την ψυχραιμία του…
ήταν σα να εκτελούσαν κάποια μοντέρνα χορογραφία
(μιας από αυτές τις σχολές που ιδιοποιούνται με επιτυχία δημόσια κεφάλαια χωρίς να διακινδυνεύουν να μπουν φυλακή)
παραδόξως ο τύπος απειλούσε να φωνάξει την αστυνομία,
όταν του δειξα πως μπορεί να διπλωθεί σαν εκδρομική καρέκλα με τη μέθοδο του γόνατου στην επίμαχη περιοχή!
άσε με να σου δείξω κάτι ακόμα, έβγαλα το όπλο, έχεις εσύ τέτοιο;
αν όχι, δε θα ναι καλή η μέρα σου!
πήραμε τα δολάρια και το κουστούμι του…
πότε χτύπησες το συναγερμό; ρώτησε ο Αλ την ταμία, που αντέδρασε σα να χε καταπιεί ξυπνητήρι…
μην ανησυχείς κούκλα, θέλω μόνο να τους χρονομετρήσω!της έκλεισε το μάτι
κάναμε μια βόλτα, στελέχη της περιπατητικής παραοικονομίας, οικολογικά συνειδητοποιημένοι ασυνείδητοι, κόψαμε μέσα από μια πολυκατοικία και περιμέναμε τις σειρήνες…
δέκα λεπτα! αναφώνησε ο Αλ, δεν το πιστεύω! είναι απαράδεκτοι! κάνω πολύ καλά που δεν πληρώνω φόρους!
Ο Αλ πήγε να κάνει μερικά ψώνια , εγώ να πάρω τηλέφωνο το Ζιλ…
ανάμεσα στα λιγοστά πράματα που έχω συγκεντρώσει στη διάρκεια του εγκλεισμού μου σ’αυτό το κορμί:
πρωτοβουλίες ανδρών που δε πα να χουν το πιο ξεπλυμένο βλέμμα, σε πολύ λίγες γυναίκες δεν αρέσουν
φ)τα λουλούδια
χ)προσκλήσεις σε πολυτελή εστιατόρια
ψ)το παιχνίδι εγώ γλύφω-εσύ ξεφωνίζεις
ψ)τηλεφωνήματα που δείχνουν ότι  νοιάζεσαι…
αφού μου μαγείρεψε τοστ με γαλοπούλα και τυρί, γύρισα στο διαμέρισμα, διερωτώμενη για πόσα ζευγάρια του 21ου αιώνα το να σου ετοιμάσει ο άλλος ένα γεύμα είναι το τελικό στάδιο στο να δεθούν…
ο Αλ με προέτρεψε με ενθουσιασμό να δοκιμάσω το κατσικίσιο τυρί που μου είχε ξαναγοράσει…ανοίγοντας την πόρτα του ψυγείου, βρήκα ένα ποντίκι να τρώει το τυρί, οι συναλλαγές μου με τρωκτικά, δεν ήταν ποτέ εκτενείς αν και ο Θαλής ήταν σύντομη εξαίρεση, το γενικό πλάνο πάντως είναι οτι άμα τη εμφανίση του ανθρώπου, του αφεντικού, του διαχειριστή της πλάσης, του ονομαστή, οι κατώτερες τάξεις το βάζουν στα πόδια…αυτό το ποντίκι όμως δε σταμάτησε να μασουλάει ακόμα κι όταν βρέθηκα πάνω να το καρφώνω με το βλέμμα…
Αλ!Αλ! γύρισε ο Θαλής…που είχα ξαμολύσει στον υπόνομο!
δεν είναι ο Θαλής! ειναι ο Θαλής τζούνιορ χαζή!και είναι σημαδιακό!
Symphony No.1 third movement της συμμορίας των 3 …
o Aλ άνοξε την τιβί…
θα ακροαστείς τον πολιτισμό ή θα πάμε για ένα ποτό; τον ρώτησα
λένε για μας! άκου…
πώς ξέρουν το όνομά μας; τον κοίταξα κατάματα με βλέμμα Σκάλλυ…
τους το είπα!
τους το είπες;
ναι…
τους το είπες…
μερικές φορές παρά την κατά κανόνα αξιόπιστη ακοή μου, δυσκολεύομαι να πιστέψω αυτά που ακούω…
τους το είπες…
ναι, ναι…τηλεφώνησα στα κανάλια αφού έφυγες…
ο Αλ λειτουργούσε με κάποια δική του περίεργη νομοτέλεια…
τους τηλεφώνησα, επειδή είναι πολύ σημαντικό να γίνονται σωστά τα πράματα,
αν δεν τους είχα ενημερώσει οτι εμείς κάναμε αυτές τις δυο δουλειές, μπορεί να μην τις είχαν συνδέσει,
κι αν δε βρεις ένα όνομα για να δώσεις, θα το κάνουν τα κανάλια από  μόνα τους,
σκέφτεσαι να λεγαν οτι είμαστε άλλη μια σέχτα; το προνόμιο το δικαιούμαστε εμείς!
η συμμορία των 3!;!
ακριβώς! τους είπα οτι μας δίνει συμβουλές μία διακεκριμμένη προφεσσόρα για το πώς να ληστεύουμε τράπεζες χωρίς κίνδυνο σύλληψης…
και τους έδωσες και το όνομά μου;
θα πρεπε να χεις την αναγνώριση που σου αναλογεί γλυκειά μου…
και εξάλλου μου χες πει όταν ήρθα να σε ληστέψω οτι ήδη σε ψάχνουν…
είχα το λάθος ρόλο σε ένα σωκρατικό διάλογο ή μου φαίνεται;
ο Αλ σίγουρα μπορούσε να υποστηρίξει τη θέση του, αλλά κι εγώ είχα την υποψία οτι οι μπάτσοι πιθανόν να αφιέρωναν περισσότερη προσπάθεια στο να συλλάβουν έναν οπλισμένο ληστή παρά μια φυγά φιλόλογο με ανορθόδοξη κοσμοαντίληψη…
βγήκα για κείνο το ποτό/ά…

τα ποτά θα μου χρειαστούν, οι μπάτσοι κάνουν αλκοτέστ, δε θα ρθουν αυτοί σε μένα, αλλά  θα πάω εγώ σ’ αυτούς!

Advertisements

4 responses to “Symphony No.1 second movement bankrobber

  • tommy

    καλησπερα ..προφεσσορα..υπεροχη..
    [ρουφω] καθε λεξη απο αυτο το ….γραφημα
    σα να ειναι παντα η πρωτη φορα!!!!!!!

    υγ…να υποθεσω οτι οι 3 φωτο που εχετε
    ειναι καλων σας φιλων;;;μαλλον
    εκεινος ο πρωτος δεν μ΄΄αρεσει καθολου
    εχει φατσα βαρβαρου ανθρωπου
    ο δευτερος ειναι μια ομορφια…
    ο τριτος φανταζομαι ειναι αυτος που δινει
    τις διαταγες…
    χαχαχαχαχααχχααχα

    υπεροχες και οι 3 φωτο ..μπραβο !!!

    Μου αρέσει!

  • yannidakis

    διαβαζω αδιακοπα μια απο τις πιο εμπνευσμενες ιστοριες ελευθεριας!
    σκετη απολαυση, αλλα το σχολιο μου το φυλασω για το τελος :[

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Δε ξέρω τι λές για το βλέμμα της Scully αλλά τα μάτια της ήταν υπέροχα…
    Και οι βάρβαροι έχουν ψυχή πεσ στην αποπάνω.
    «Τι θα απογίνουμε χωρίς βαρβάρους?»….έγραφε ένα αυτοκόλλητο που διάβασα κάπου.
    Πάντως στο Ελλαδιστάν πιο ευκολα θα τη σκαπουλάρατε…
    Τέσσερεις προστάτες του πολίτη στη πλατεία Ν.Σμύρνης,δίπλα μικροπωλητές με μαιμού cds και dvds…5 μέτρα απόσταση,πιο πέρα τετραπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα να κλέινουν τα υπόλοιπα και το δρόμο..κορναρίσματα του θανατά..αγανάκτηση και υστερία….μου θες και Γαλλίες και Μασσαλίες..μάθε παρανομία κοριτσάκι μου μάθε μαθε

    Μου αρέσει!

  • Πληγωμέννη Τριανταφυλλιά

    Απολαυστική όπως πάντα και πριν και τώρα και στην συνέχεια!!!!
    Καλό ξημέρωμα αγαπητή καταμπραν μας!!!!

    ΥΓ σου πάνε οι ληστείες …. γιατί απλά ληστεύεις χαρακτήρες και πρόσωπα και όχι τόσο χρήμα …. έτσι το βλέπω εγώ…αντε γειααααααααα!!!!!!!! θα έρθω για τη συνέχεια, έσω έτοιμη.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac