η ζωή … ποδήλατο

 
 
 
 
σαν ποδήλατα σπασμένα
που πεθαίνουν στη σκουριά
 
φεύγουν οι καιροί γιά μένα
(συμπάθα με Μάνο που ασελγώ στην ποίησή σου)
 
μα τους τη στήνω στη γωνιά…
μες στον ύπνο μου διαβάτες
άγγελοι περαστικοί …
 
λες να με γυρεύουν;
 
αφήνω ίχνη συνεχώς , για να με βρουν …αν με γυρεύουν!
 
εδώ που τα λέμε, μπορεί να γυρεύουν άλλη
 
και όχι μια απρόσεχτη στις κακοκατασκευές των δρόμων και τους φωτεινούς σηματοδότες! 
 
τι λέγαμε;
 
ααα ναι για τις αγγέλοι!
 
και είναι πολλοί …
 
οι περισσότεροι περνούν από δίπλα μου…
 
δεν καταλαβαίνω όμως γιατί δεν με βλέπουν !
τ’ ουρανού οι ποδηλάτες λοιπόν,
χάθηκαν μιά Κυριακή
 
μα μια κυριακή δεν ήτανε!
 
δευτέρα δεν είναι σήμερα;
 
ναι! χθες, είχα καβαλήσει λεωφορείο και ήταν κυριακή
 
σήμερα λοιπόν,δευτέρα,
 
έβρεξε παληούς καϋμούς,
και οι δώδεκα Αποστόλοι,
φράκαραν πεζοδρόμια κι οδούς…
 
οι ποδηλάτισσα πνίγει λυγμούς…
 
μα!
 
τι σταδγιάλα!
 
πρόσεξε θα σκοτωθείς!
 
μου φωνάζει ο οδηγός
 
και τι έγινε που ζεις;
 
κλαίει ο μέσα μου … θεός
 
γιατί βιάζεται ο χάρος να με πάρει στο ταξίδι
 
αφού ακόμα μπουσουλάω και δε χόρτασα παιχνίδι!
 
σέλω να παίκθω!
 
 
καρέκλα καβάλησα!
 
όπως όταν είμαστε παιδιά!
 
προσοχή παρακαλώ!
 
όσοι δεν είναι παιδιά να κατεβούν αμέσως απο τις καρέκλες γιατί κινδυνεύουνε!
εεε! εσύ όμως βλέπω μπήκες συνοδηγός;
 
βλέπω;
 
είμαι ξύπνια;
 
είμαι ξύπνια!
 
το "Φρούτο δεν εδαγκώσαμε Μάης δεν θα μας έρθει"
είδα το ποδήλατό μου σπασμένο σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό
και
το κρεβάτι μου ξέστρωτο να πλέει στο σηκουάνα
 
ήταν πρωί πολύ πρωί
 
σχεδόν αξημέρωτα
 
το τελευταίο άστρο τ ουρανού ξεψυχούσε
 
το πήρα συμπονετικά στα χέρια μου
 
είχα νιώσει την αιώνια αγωνία του
 
το χάιδεψα με περισσή συμπόνια
 
κάτι του ψιθύρισα στ αυτί
 
μα εκείνο αγνοώντας τον άψυχο ψιθυρισμό μου ,
 
έσβησε!
 
μια τρομερή ηλιαχτίδα έπεσε στην αγκαλιά της νύχτας
 
έτσι ξημέρωσε η μέρα…
 
εγώ όμως όπως και τις προηγούμενες μέρες δεν είχα κοιμηθεί
 
είχα να κοιμηθώ αν θυμάμαι καλά 40 χρόνια
 
έμενα άυπνη αγνοώντας τον κανόνα
 
έμενα άυπνη…
 
πολεμώντας να αδράξω τη ζωή,
 
όχι για να ζήσω περισσότερο,
 
μα για να δώσω στο θάνατο εισιτήριο ανυπομονησίας!
 
μάθημα αιωνιότητας!
 
40 χρόνια μένω ξύπνια κι ας με λένε κοιμισμένη!
 
τι είναι πάλι αυτό;
 
ένα ποδήλατο δίπλα στο κρεβάτι μου…
 
 
 

πρόκειται περί ηλεκτρονικής επεξεργασίας ενός σχεδίου…

κάτι σαν σπουδή, που λέμε…

ή κάτι σαν παιχνίδι…

όπου βλέπω ποδήλατο, σχεδόν πάντα με κερδίζει!
 
εδώ όμως τρελαίνομαι που όλα διαλύονται κι αυτή έχει μακάρια έκφραση…
 
ο ήλιος κρατάει τα κομμάτια του παζλ του φόντου να μην διαλυθούν ή αυτός ταρακουνάει το όλο σύστημα;
 
κουδουνάκι δεν υπάρχει να κάνει ντρρρρρινννν!
 
την παλιομοδίτικη κόρνα την  κράταει ο ήλιος…
 
αυτός  πάτησε την κόρνα για να την τρομάξει!
και ίσως να τον προσέξει κι εκείνη…
αλλά το μόνο που κατάφερε,
 
ήταν να διαλύσει τον κόσμο που φώτιζε
 
(και φωτίζει)
 
αφήνοντάς την ανέπαφη
 
-εκ του σχεδίου κρίνοντας και με καθαρά φιλοσοφικούς ακαδημαϊκούς όρους-
είναι κόμματος !
 
μα δε θα σας πω ποιου!
 
δέστε την!
 
τώρα εγώ ή θα πρέπει να κοιμηθώ ή να ψάξω πληγές…είπαμε είμαι ξύπνια!
καλή συνέχεια αναγνώστες μου
 
 
Advertisements

8 responses to “η ζωή … ποδήλατο

  • Lady of Avalon

    Ti πίνεις και δε μας δίνεις?Σέλω και γω… :(((

    Μου αρέσει!

  • ποκαχόντας

    αχ…το φχαριστηθηκα τουτο το γραπτο σουοσο δεν φανταζεσαι…[.αφήνω ίχνη συνεχώς , για να με βρουν …αν με γυρεύουν! εδώ που τα λέμε, μπορεί να γυρεύουν άλλη] λες;;;;;;;;;;;;;παιρνω το πατινι μου και φευγω προτιμω την μια ροδααπο τσι δυοκ με το πανεμορφο λυγερο ποδαρι μου να σερνειεγω θα συρω το πατινι …κι οχι αυτο εμενα…..εδωωωωω θα μεινωωωωωωωτης καληνυχτας τα φιλιαααααασε σενα εγω θα δινωωωωωωω!!!!!

    Μου αρέσει!

  • .

    Ηταν πρωί του Αυγούστου Κ.οντά στην ροδαυγή βγήκα να πάρω αγέρα στην ανθισμένη γηηηη, λαλα λαλα λαλαλαλα λαλα λαλα λα λαααΔΕΝ Ξέρω πόσο σοβαρή είναι η Κ.ατάστασή μου Κ.αταμπρανίτσα μου αλλά διαβάζοντας την Κ.αταχώρησή σου αυτό το τραγούδι μου ήρθε στο μυαλό (χμμμ λέμε τώρα χεχε) καιιιιιΒλέπω μια Κ.όρη Κ.λαίει σπαραχτικά θρινεί Κ.λάψε Κ.αρδιά μου χάσαμε το γελαστό παιδί…λαλα λαλα λαλαλαλα λαλα λαλα λα λαααΣοβαρή λες η Κ.ατάστασή μου γιατρέ μου??? Πονάει η αγάπη μάτια μου πονάειιι κι εγώ το ξέρω απ΄όλους πιο Κ.αλάααααντε γειά μας ενα σκοτς με πάγο στο 3 μιας και είμαι 3ο Σχόλιλολ! ζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζμουτς

    Μου αρέσει!

  • EL NIONIO

    Καλα καλά ξαναπροσλαμβάνεσαι…..http://www.youtube.com/watch?v=sOM8oeeTP38

    Μου αρέσει!

  • yannidakis

    εγω εχω ηδη κατεβει απο το ποδηλατο, οποτε ακολουθω την ποιητικη σου διαθεση με οιστρο ρυθμικο σαν το πεταλι :[

    Μου αρέσει!

  • katabran

    ναι καλά ζαγάααρρρ!μας τα παν κι άλλοι!http://www.youtube.com/watch?v=1p9JqXSRhew

    Μου αρέσει!

  • Achilleas

    Ακτίνες φως οι ρόδες του ποδηλάτου, του ήλιου, να από πού να κλέψεις άνναψες, στ αστέρι που σβησε, μαλλιά πυρά του ήλιου και της σώμα σου, αννάμεσσά στα χιαστιά της λάμπας και του κλάνξου, πεσμένη ατρόμητα και μπρόσμητα μη ψάχνοντας για σέλα, άβολα γεναιόδωρα σαράντα νίκες καθιστή κι αλίμονο αν/να σηκωθείς, δες τα παντοφλάκια μοιάζουν τα μόνα που κρατούν μια τάξη, πετάς εσύ του νου σου και τωννοών αννάρπαστη αννάρπαση : )

    Μου αρέσει!

  • ALEKOS

    Είχα το ονειρό μου..το ποδηλατό μου…..Τώρα…..???Τελικά υπάρχουν πολλοί τρόποι να γράψεις ποιήματα όπως λέει κι ένας κοινός μας γνωστός

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac