ευδιάκριτο / αδιάκριτο / δυσδιάκριτο

αναγκάζομαι να προλογήσω, ενώ συνήθως υστερογραφώ …
πάνε μερικές μέρες από κείνη με τις μαλακές λ-έξεις που με ρωτήσατε,
πόσο προσωπικό και πόσο βίωμα είναι αυτό που επιχείρησα…
και απορώ με τις  εμμονές μα και τις επιμονές επί τα αυτά…
απορώ και με το θράσος που ευτελίζει τον έρωτα μέσα σε μερικά μέηλ,
εξοργίζομαι σαφώς!
σαφώς πηδάω το …συμβάν!
για να μην επαναληφθεί η αδιακρισία,
εξηγώ:
είχα πάντα ένα παράπονο:
πως η οξύτερη αίσθηση βιολογικής ευτυχίας που ζούμε,
η γαμική,
εντείνεται, κορυφώνεται ως την κραυγή του παροξυσμού,
για να εκμηδενίσει εκμηδενιζόμενη…
αυτή η απερίγραπτη αίσθηση έχει μια γεύση αιωνιότητας
που όμως,
κανείς και τίποτα,
δεν μπόρεσε να:
α) απαθανατίσει
β) περιγράψει
γ) σταματήσει
πίστευα και πιστεύω παράλληλα πως:
1) παράλληλα σερνικό και θηλυκό αναπνέουν
2) την αισθησιακή ευτυχία το θηλυκό τη χρωστά στο σερνικό, όσο και στο κορμί του
κι όταν μονάχα τέλειωσα τις μαλακές λ-έξεις , κατάλαβα πως,
πέρα απ τον ύμνο μου στον άντρα έρωτα, έστελνα μήνυμα απελευθερωτικό στη γυναίκα…   
και τώρα τι;τι νιώθω;
νιώθω μια παλάμη στον ώμο μου
όποτε αποκοιμιέμαι
μεγαλώνει
σκληρή και καμπυλωτή
σαν κογχύλι
βολεύομαι κουλουριασμένη μέσα της…
εδώ είσαι!
σε στοχάζομαι με όλο μου το σώμα…
τι να σου δώσω αναρωτιέμαι,
καθώς ξεκλειδώνω την πόρτα
καθώς οι τοίχοι ορμούν πάνω μου,
καθώς το δωμάτιο περπατώ,
καθώς σαν απίθανο φυτό,
ποτισμένο από τόν ιδρώτα της ψυχής μου,
απλώνεσαι απ τους τοίχους στα έπιπλα,
τι να σου ξεπληρώσω αναρωτιέμαι,
καθώς οι σχεδίες σου
καθημερνά με σώζουν
σαν τι να προσδοκώ, ρωτώ
και δεν ξέρω αν μιλάς εσύ ή εγώ η ίδια
σαν τι ναι αυτό που νιώθω δίπλα στο περπάτημά μου;
σαν βλέμμα λοξό ρίχνω
καθώς στο πλάι γέρνω το κεφάλι
απ τη μεριά που μαζεύεται το πολύ μυαλό
και αποφεύγουν τα όνειρα…
επιταχύνω το βήμα μου
πάντα γρήγορα περπατώ, δεν το αργό σβαρνιάρικο αντέχω
μα και πάλι εκεί χωρίς να ανακόψεις το ρυθμό μου ποτέ
έλα μαζί μου!
αν δεν πας υπερβολικά γρήγορα για τα  μέτρα μου, γιατί όχι;
βιάζομαι πολύ…όσο πιο κοντά σου γίνεται…
δίνεται χρόνος!δίνονται όλα…
ναι, ξέρω…αφηρημένη έννοια
να πάρε…
μου δωσες…
πάλι…
τι να σου δώσω γι αντάλλαγμα,
έτσι πλούσια που μ΄έκαμες,
τόσο πλούσια που με κατάντησες;
τι να σου ζυγίσω γι αντίβαρο,
για το περίσσιο βάρος μου που αντέχεις
κι ας μην το σήκωσες ακόμα;
η ασθενής βαρύτητα της αδράνειας και η ισχυρή δύναμη του πόθου!
νιώθω κουρασμένη,
όχι από αυτά που γίνονται αλλά από αυτά που δεν γίνονται…
ίσως μου φταίει ότι περιμένω να συμβεί κάτι και αυτό δεν συμβαίνει…
ίσως πάλι δεν περιμένω να συμβεί κάτι, αλλά νιώθω κουρασμένη από την ζωή που δεν κινείται…
στην πραγματικότητα ακόμα και αν εγώ είμαι «ακίνητη» η ζωή κινείται σε σχέση με μένα…
«η κίνηση είναι σχετική»
θυμάστε που μας το μάθαιναν στο σχολείο;
συμβαίνει να νιώθουμε κάποιον «ακίνητο» στη θέση του!
νιώθω κάποιον «ακίνητο» στη θέση του!
ούτε με πλησιάζει ούτε απομακρύνεται…
μπορεί να είναι έτσι ,
μπορεί όμως να τον ακολουθώ ή να με ακολουθεί με την ίδια ταχύτητα και η απόστασή μας να είναι σταθερή!
ίσως να πρέπει να επιβραδύνω ή να επιταχύνω…
τι από τα δύο όμως;
ποιος ακολουθεί ποιόν;
  
όποιος κι αν…
ξένος στα μέρη του άλλου ήρθε
και το αστέρι που γυρόφερνε χρόνια στην πόρτα,
χάρισε
κι έδωσε και ήχο στ΄αυτιά
και ξεκάρδισμα στα κύμματα
και κύλισμα στα βράχια  έδωσε των κυμμάτων
και γλύκα στη φτώχεια έδωσε
βουτώ τα δάχτυλα στο βυθό
και βγάζω χούφτες τ’ ασήμια και τ΄άστρα
έγινε η ψαρόβαρκα γαλέρα
αλάφρωσε το αμπάρι
η ρότα τυλίγεται νύχτες παλιές
συνηθισμένες
φασμένες με σκέτο σκοτάδι
καθώς για ύπνο πάω
είμαι απλός άνθρωπος,
μα το πρωί,
με την καινούρια μέρα,
σαν κινάμε,
χαμογελώ…
βρίσκω στην πόρτα μου,
όλο τον πλούτο και τα λάφυρα
που μου χεις μαζέψει από στέγες, από θάλασσες, από δρόμους,
τυλιγμένα στην μαντήλα μου
στην μαντήλα μας!
θα ταν δική μας…
ή μην ήταν κι αυτή δική μας,
σαν το αστέρι και τις σχεδίες και δεν το ξέρουμε;
  
που είχα μείνει; αχ ναι!

τι να σου δώσω γι αντάλλαγμα,
έτσι πλούσια που μ΄έκαμες,
τόσο πλούσια που με κατάντησες;
σώσε ότι μπορείς…απ την ανάληψή μου
μαζί της μεγαλώσανε μικροί ποιμένες εύθραστης σιωπής και ντροπαλές αντιλόπες,
χώρια της μια σκήτη απροσπέλαστη τσακίζεται…απ τη βροχή
μαρέσει!
έχεις τον τρόπο σου κι εγώ το δικό μου…
 
 

Advertisements

15 responses to “ευδιάκριτο / αδιάκριτο / δυσδιάκριτο

  • EL NIONIO

    Θα μπορούσε να λέγεται και Lhasa -Greatest Hits η καταχώριση.Όπως ξέρεις αδιακριτος δεν ειμαι αλλά όπως έλεγε και ο συνονόματος Ελ Νιονιο Παπαγιαννόπουλος στη Καρέζη στο Δεσποινις Διευθυντής….."Δε θέλω να μάθω τίποτα αλλά πως τον λένε, που κάθεται, τι δουλειά κάνει ,είναι πλούσιος ,σ\’αγαπάει?"Υ.Γ Το καινούργιο άλμπουμ της Lhasa έχει τίτλο το ονομά της και είναι υπέροχο!!!!!Το πραγματικό της όνομα είναι Lhasa De Sela και είναι Μεξικανοαμερικάνα……όσοι ερωτευμένοι..προσέλθετε

    Μου αρέσει!

  • ποκαχόντας

    καλησπερα μπραν….θα μεινω λιγο στο παρακατω για τον εξης λογοστα σχολια του ιστολογιου που αναφερειςδεν ειδα πουθενα να σε ΡΩΤΑΕΙ κανεις.. απλα παντα υποθετικα απο τα αναγραφομενα ο καθενας μαςβγαζει καποια συμπερασματα…αν ειναι λαθος τα συμπερασματαισως φταιει που ..εσυ γραφεις με [ξεχωριστο] τροπο[με ρωτήσατε,πόσο προσωπικό και πόσο βίωμα είναι αυτό που επιχείρησα…]αν παλι καποιος σε ρωτησε μεσω μαιηλ τοτε οντως ειναι …αδιακρισιαισως παλι καθε λεξη σου δινει σε καθεναν την εικονα που [θελει να δει]δεν θα σχολιασω τουτο το ιστολογιο γιατι μπορει να καταλαβαλαθος ..και δεν θα ηθελα …..να κανω γκαφα …..αααααυτα!!!

    Μου αρέσει!

  • yannidakis

    οποτε για πατσισουμε:[

    Μου αρέσει!

  • Georgia

    Καλησπερα Αννα τρια σε ενα γινεται??? σιγουρα θα φταιει η οπτικη γωνια…

    Μου αρέσει!

  • Captain Bluebeard

    Λες η μαντίλα σου να έχει υφανθεί από τον αργαλειό της γης για αυτό χωράει τόσα καλούδια?Τσεμπέρω ε τσεμπέρωΠου σαι Νιονιο ορθογραφικό εν όψη το έχει με ΗΤΑ μαντ(ή)λα.Ho hohttp://www.youtube.com/watch?v=NkFDiclX2Hs

    Μου αρέσει!

  • Angie

    έχεις τον τρόπο σου για όλα…καλο βράδυ Αννιώ

    Μου αρέσει!

  • katabran

    ήμουν σαφής Τσουνάμι!δεν επιζητώ σχόλιο/α!μαντήλα κάπταιν μαντήλα!με Η! όπως λέμε ήττα!με Lhasa ζαγάααρρρ κι απόψε…ήθελα να γραφα μια καταχώριση για το άλμπουμ,αλλά…τα σχεδίασα αλλιώς, άσε που θα μπορούσες να το κάνεις εσύ καλύτερα από μένα!θα αφήσω ένα λινκάκι όμως :)είναι στα γαλλικά, οπότε ξεσκόνισε το P\’tit Roberthttp://www.sendereando.comκαι τι απάντησε η δεσποινίς διευθυντής ;http://www.youtube.com/watch?v=BLtGDFTOLCsκαλό βραδάκι και καλό ξημέρωμα που λεγε κι ο παππούς μου , σαφώς γιατί οι γέροι εκτιμούνν ιδιαίτερα το ξημέρωμα…http://www.youtube.com/watch?v=d5yrM07ia4A

    Μου αρέσει!

  • ποκαχόντας

    οκ οκ οκ …μη δαγκανεις τι φταιω το καημενοπου ΔΕΝ καταλαβαινω;;;;;ωφουυυυ!!! πολυ αυστηρη δασκαλα εισαι !!!!!

    Μου αρέσει!

  • katabran

    δεν δαγκώνω, λέω απλά ήμουν σαφής, δε χρειαζόταν να ψαχουλέψεις σε σχόλια, απλά θα πρεπε να δώσεις βάση και μετά να…με διαβάσεις!αϊ ,που λέει κι ένας γκαρδιακός μου φίλος,καληνύχτα!

    Μου αρέσει!

  • ποκαχόντας

    δεν μου αρεσει η λεξη ..[ψαχουλευω] ….κ δεν ισχυει κι ολας καληνυχτα!!!!!

    Μου αρέσει!

  • survivor

    απαθανατίζω ή αποθανατίζω; Το σωστό είναι απαθανατίζω, δηλαδή από + αθανατίζω (< αθάνατος), δηλώνοντας τη σημασία «καθιστώ κάποιον/κάτι αθάνατο». Το αποθανατίζω, προϊόν ανομοιώσεως των αλλεπάλληλων -α- και παρασυσχετισμού προς τα πολλά σύνθετα με απο- (απο-θαρρύνω, απο-θησαυρίζω, απο-βλέπω κ.τ.ό) θα σήμαινε περισσότερο το «αποτελειώνω κάποιον, του αφαιρώ κάθε ίχνος ζωής»!ΜπαμπινιώτηςΈφερα τον Μπαμπινιώτη , αφήνω μια καλησπέρα και την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια χωρίς άλλο σχόλιο πέρα από το ό,τι θα έπρεπε να απΑθανατίζουμε αυτή την απερίγραπτη αίσθηση που έχει μια γεύση αιωνιότητας και όχι να την απΟθανατίζουμε, ε; 😉

    Μου αρέσει!

  • katabran

    μ\’ αρέσουν οι παρατηρήσεις , διορθώνομαι!έχεις δίκιο, το πρόσχημα υπό το οποίο παραβιάζεται η ελευθερία μου να αποθανατίσω το κάθε τι που βλέπουν τα μάτια μου ονομάζεται "δικαίωμα στην αιωνιότητα του πάθους", σόρρυ, "δικαίωμα στην αιωνιότητα του λάθους", ήθελα να πω…φχαριστώ survivor !

    Μου αρέσει!

  • Lady of Avalon

    Εγώ δεν ξέρω καλε τίποτα!Μια απλή νοικοκυρά είμαι!Το μόνο που ξέρω είναι ότι η γραμμή ανάμεσα σε ευδιάκριτο-δισδιάκριτο-αδιάκριτο είναι πάντα λεπτή είτε είναι ξαπλωτή ( – ) είτε είναι πλαγιαστή ( / )…. και αυτό όμως είναι κάτι έτσι δεν είναι?? :-PTo σημαντικότερο είναι αυτή η παλάμη που νοιώθεις στον ώμο λίγο πριν αποκοιμηθείς…Δείχνει ότι βάδισες τόσο καιρό στο σωστό μονοπάτι… Χαλάλι τα ματωμένα πόδια …Χαίρομαι που κατάντησες τόσο πολύ "πλούσια" ;)Καλή σου μέρα μανάρι μου! :))

    Μου αρέσει!

  • Annyra

    Καλό απόγευμα λατρεμένη.Ο γραπτός σου λόγος ποτάμι, θάλασσα!!!Αιγαίο μου πολλά ευχαριστώ.Να είσαι πάντα δημιουργική, χαρούμενη, φωτεινή.Άννα

    Μου αρέσει!

  • Mάριος

    Δεν θα το πω από με ειρωνία ή κακή προθεση αυτό, με καλή και συμβουλευτική φυσικά.Μήπως δίνεις πολύ σημασία στα πάθη και τον αισθησιασμό;;;Γιατί ένα τέτοιο συμπέρασμα βγάζω.Ελπίζω να μην παρεξηγήσεις τα λεγώμενά μου.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac