το δισκόφρενο του Yoñlu

ακούστε αυτό το παιδί 
ο μπαμπάς του ήταν δρ. πολιτικών επιστημών
η μαμά του ήταν ψυχαναλύτρια
ήταν νέος
το όνομά του Βινίσιους Καγκέιρο Μάρκες
ήταν και μπλόγκερ, ήταν ο Yonlu
δημοσίευε κριτικές δίσκων στο ίντερνετ
μιλούσε τέλεια αγγλικά και γαλλικά
ήταν φανατικός φωτογράφος
ήταν ένας χαμηλόφωνος τροβαδούρος
είχε ένα μελωδικό αποτύπωμα post rock
είχε και μια αρχαία μελαγχολία στο πρόσωπο
σαν αυτή που υποβόσκει στο νέο αιώνα
σαν αυτή που συστήνεται σα σύγχρονη μπόσα νόβα
θυμάστε τότε που έγραψα για τον Gismonti,
πώς η ψυχεδέλεια τράκαρε με την μπόσα νόβα;
έτσι τράκαρε κι η ιστρία του Yonlu με τον κόσμο,
τον κόσμο της τεχνολογίας και της επικοινωνίας,
που κρύβει συναισθήματα
που , ευτχώς, τα τραγούδια δεν μπορούν να κρύψουν…
τα τραγούδια του τα μοιράζονταν με φίλους στο ίντερνετ
τα βρήκαν οι γονείς του στον υπολογιστή του
λίγες μέρες πριν μπει στα δεκαεφτά του …
  
    
κλείδωσε την πόρτα του δωματίου του,
έγραψε ένα σημείωμα,
αναλάμβανε την πλήρη ευθύνη,
άνοιξε το γκάζι…
a society in which no tear is shed
is inconceivably mediocre
   
 
τα τραγούδια του Yoñlu κυκλοφόρησαν σε δίσκο για να μας δείξουν απλά ότι η συνάντηση δεν έγινε ποτέ
το πνεύμα του Νικ Ντρέηκ στοιχειώνει τις μεστές στιγμές του Καετάνο Βελόσο
 
 
 
αν θέλετε να συναντήσετε το Βινίσιους Καγκέιρο Μάρκες για τους φίλους  Yoñlu ελάτε εδώ
 
Advertisements

13 responses to “το δισκόφρενο του Yoñlu

  • yannidakis

    δε θελω. ομως δεν ειναι αυτο το θεμαξερεις οτι κουλτουριαρης δεν ειμαι. αλλα πως το κανεις να περνεις το πιο αδιαφορο για μενα, θεμα & να το κανεις ενδιαφερον; Περα απο τους φυσικους κανονες κυρια μου :[

    Μου αρέσει!

  • Lady of Avalon

    Aν θέλω να τον συναντήσω τώρα ξέρω το που και το πως…Καλή σου μέρα Αννα!

    Μου αρέσει!

  • EL NIONIO

    Όσο μπλογκ μαθαίνω που λέει και ο κυβερνοφιλόσοφοςΗ μουσική που πάντα υπήρξε για μένα το Άγιο Δισκοπότηρο το Ελ Ντοράντο μου όταν όλα γύρω μοιάζαν τα ίδια και τα ίδια..εκεί υπήρχαν κόσμοι και θησαυροί που έψαχναν κάποιους να τους ανακαλύψουν.Παλαιότερα είχα κάνει μια καταχώριση με εν απόσπασμα απο το Hi Fidelity του Νικ Χόνμπυ για το τι σημαίνει "παρέα με τους δίσκους μου".Το άσχημο είναι πως με τον Βινίσιους θα επικοινωνήσω κάπως αργά..όπως και με το Ντρέικ,με το Χέντριξ,με τη Τζόπλιν,με τον Μαρβιν Γκέυ,τον Ιαν Κέρτις,μια και με τον Ελλιοτ Σμιθ κάτι πρόλαβα να πω όσο ζούσε, και με το Κομπέιν κατάλαβα πως ο έφηβος μερικές φορές ότι και να του κάνεις για να τον σκοτώσεις αυτός εκεί μπάστακας να σου κλείνει το μάτι προκλητικά.Δάκρυσα όταν έμαθα για το θάνατο του Στράμμερ.Αν όλοι οι παραπάνω είχαν μπλογκς?Τι θα άλλαζε?Απο σήμερα θα ψάξω το Yonlu που δε τον ήξερα για να συμπεράνω για άλλη μια φορά πως κάποιοι άνθρωποι υπάρχουν για μας μέσα απο το όποιο έγο τους γιατι άφησαν κάτι πίσω..τα ρεβύθια του κοντορεβυθούλη θα γίνουν πάλι νότες ώστε να μη χαθεί ο δρόμος και να τον αναταμώσουμε.όπως και με τη μουσική έτσι και με το κινηματογράφο έτσι και με τη λογοτεχνεία έτσι και με τη ζωγραφική τη ποίηση και τη φωτογραφία η ομορφιά και ο πλούτος της ανθρώπινης ψυχής γίνεται μουσειακό κομμάτι που υπάρχει εκεί κάπου στην άκρη για να το δούμε…και να το αγγίξουμε.Φίλε yannidaki η έννοια του κουλτουριάρη είναι τόσο παρεξηγημένη που δε θέλω να μπώ σε περιπέτειες ερμηνείας.Κρίμα όμως που στις μέρες μας όποιος δεν ασχολείται με τη τηλεκαφρίλα την εξάρτηση απο τη τεχνολογία και το κυνήγι του χρήματος και το σαφάρι απληστίας αλλά ψάχνει τη ζωή και την επαφή με τον άνθρωπο μέσα απο τις τέχνες θεωρείται "κουλτουριάρης".Να το πώ ακόμα πιο άπλά…αυτός που τον επικρίνει γιατι να μη θεωρειται "ρηχός" που μάλλον είναι μια πιο δίκαιη αντιμετώπιση?Η όποια μορφή τέχνης είναι λύτρωση και για το δημιουργό αλλά και για τον αποδέκτη νομίζω…δεν είναι ακριβώς θέμα κουλτούρας..θέμα διάθεσης για επικοινωνία είναι.Ίσως αν δεν υπήρχαν οι BEATLES,STONES,DYLAN,CLAPTON,BB KIN,ARETHA FRANKLIN,REM,DREAM SYNDICATE,ELLIOT SMITH,CAVE ,TOM WAITS…δε θα ξεφορτωνόμουν ποτέ κάποιους δαίμονες και δε θα γέμιζα ποτέ κάποια κενά μου..δε θα ξεπέρναγα ποτέ κάποιους έρωτες δε θα στεκόμουν ποτέ στα πόδια μου.Να λοιπόν που έκανα και μια καταχώριση μετά απο λίγο καιρό..έστω και απο άλλο χώρο.Καλημέρα Yonlu…Καλημέρα σε όλους

    Μου αρέσει!

  • Τσουκνιδιτσα

    Καλημέρα!!!

    Μου αρέσει!

  • Captain Bluebeard

    O θάνατος δεν χρειάζεται αιτίες & αφορμές είναι ελεύθερος.Η ύστατη στιγμή ταύτισης της ελευθεριότητας του μοναδική για όλους Ο κάθε γευσιγνώστης πλέον αυτής της στιγμής δεν νοιάζεται ούτε δικαιολογεί και ως ελευθέριος απλά περνάει σε μια ανύπαρκτη αφθαρσία.τα υπόλοιπα αφορούν τους άλλους…δηλ εμάς… χμ ίσως και αυτόν… πριν……http://www.youtube.com/watch?v=-OccHxBWcE4http://www.youtube.com/watch?v=gqVdKRa0g2s&feature=related

    Μου αρέσει!

  • ποκαχόντας

    καλημερα μπραν!!! μπηκα στο ιντερνετ και διαβασα την βιογραφια αυτου του νεαρου αγοριουαυτην τη [συντομη λογο ηλικιας] αλλα τοσο ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ….η αληθεια ειναι οτι ενιωσα ενα ριγος να με διαπερνα…εδω [κλεβω ] κατι απο τον νιονιο που το διατυπωνει πολυ σωστα (Η όποια μορφή τέχνης είναι λύτρωση και για το δημιουργό αλλά και για τον αποδέκτη νομίζω…δεν είναι ακριβώς θέμα κουλτούρας..θέμα διάθεσης για επικοινωνία είναι.)

    Μου αρέσει!

  • Vasso

    Η ζωή είναι πολύ μακριάΜεταξύ πόθου και σπασμούΜεταξύ δύναμης και ύπαρξηςΜεταξύ ο υ σ ί α ς και π τ ώ σ η ς……………….Αυτός είναι ο τρόπος που ο κ ό σ μ ο ς τελειώνειΌχι μ’ έναν πάταγο αλλά με έναν λ υ γ μ ό….(Τ. Έλιοτ)Απ’ την απόλυτη λ ά μ ψ η, στην αμείλικτη πραγματικότηταΠου καταλήγει στην απόλυτη σ ι ω π ή…..(Α. Ρεμπώ)Ανεβαίνει ψηλά…. να πιάσει χώμα.(Γ. Ρίτσος)..σ\’ευχαριστούμε…. Άννα

    Μου αρέσει!

  • ALEKOS

    Καλό του ταξίδι

    Μου αρέσει!

  • katabran

    φχαριστώ Ελ, να γιατί θα θελα να μην είναι η μουσική η ζωή μου, αλλά η ζωή μου πιο ….μουσική

    Μου αρέσει!

  • .

    παρουσιαστικότατη η αναφορά σας!σίγουρα κάτι του διέφυγε το οποίο είναι πολύ πιο πάνω απ ότι ο ίδιος θεώρησε και πίστεψε ταυτόχρονα!καλησπέρα σας!

    Μου αρέσει!

  • Angie

    Δεν έχω λόγια…Δεν είμαι και καλή στις ξένες γλωσες… αυτό που ξέρω με ταλέντο ή χωρίς, είναι κρίμα να αφήνεις τη ζωή τοσο νέος.Καλό βράδυ Αννιώ

    Μου αρέσει!

  • Angie

    Αει σιχτίρ που λες και συ… ήμουν απ το κοκκινέλι… είχα και το λαλακα που μου κανε τα νεύρα κρόσια… ήρθες κι εσύ και μ αποκαμες!

    Μου αρέσει!

  • Alexandros

    Αμαν εκανα να ματαμπω μ\’αυτο το σιχτιριασμενο το ιντερνετ και τους ασταδγιαλασμενους παροχους!Το λοιπον στο θεμα.Η ζωη ειναι μικρη για να ειναι θλιβερη!Κι αμα το παρουμε χαμπαρι ολα καλα θα τα βολευουμε!Στο επανιδειν.Και λεω να μην εχουμε ξανα μανα τα ιδια προβληματα.Σαν πολυ να εμεινα στην απ\’εξω.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac