τα χόρτα…

υπήρχε μια εποχή παλιότερα
που έβγαιναν οι γριές για να μαζέψουν χόρτα
εκεί που άρχιζαν οι αγροί στις παρυφές της πόλης,
έβλεπε κανείς μαυροντυμένες φιγούρες σκυφτές,
με μια πλαστική σακούλα στο ένα χέρι και ένα μικρό μαχαίρι στο άλλο,
να μαζεύουν χόρτα…
με τον καιρό η πόλη απλώθηκε,
και μέσα στους αγρούς φύτρωσαν σπίτια…
τα λίγα άχτιστα οικόπεδα περιφράχτηκαν με συρματόπλεγμα,
ανάμεσα στα σπίτια έγιναν δρόμοι…
οι μικροί δρόμοι κατέληγαν σε μεγαλύτερους,
ταχείας κυκλοφορίας,
με νησίδες στη μέση,
στις νησίδες φύτρωναν μερικά σκονισμένα χόρτα…
εκεί πήγαιναν όσες γριες είχαν κουράγια…
πού αλλού να πήγαιναν;
το κακό ήταν οτι όπως έσκυβαν,
ένα μέρος του σώματός τους εξείχε από τη στενή νησίδα
και όλο και κάποιο περαστικό αυτοκίνητο
τις τραυμάτιζε
ή
τις άφηνε στον τόπο
ίσως αυτός να είναι ο ο λόγος
που δε βλέπει πλέον κανείς πολλές γριές να μαζεύουν χόρτα!
κάποιες σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν
ενώ άλλες φοβήθηκαν και κλείστηκαν στα σπίτια τους!
κι εκείνη ισορροπούσε στη νησίδα…
και  πατούσε το αριστερό ποδάρι στην άσφαλτο,
το δεξί στο κράσπεδο,
στήριζε τον αγκωνα στο γόνατο
και έχωνε το μαχαιράκι της κυκλικά στο χώμα…
φρενάρισμα στριγγό,
το χέρι με το μαχαιράκι στο ύψος της καρδιάς,
οι χτύποι προδίδουν τρομάρα ,
η σακκούλα πέφτει,
στην άσφαλτο τα ζόχια…
ετοιμάστηκε να φωνάξει
"Κατρίνα! Κατρίνα!"
αλλά την τελευταία στιγμή συγκρατήθηκε
δεν ήταν σίγουρος
εξάλλου η Κατρίνα ήταν κατάξανθη ενώ αυτή ήταν καστανή
ούτε η Μυριάμ ήταν
πώς θα μπορούσε να ήταν άλλωστε;
η Μυριάμ ήταν νέγρα απ τη Λιβερία
και την είχε αφήσει στην Μαδρίτη!
εκεί την είχε γνωρίσει…
πιθανώς την μπέρδεψε με την Μόνικα!
η Μόνικα όμως ήταν μεγαλύτερη!
μήπως ήταν η Σεσίλια;
αλλά τι δουλειά είχε στη ΠΑΘΕ η Σεσιλιά;
αυτή ζούσε στο Σαν Ραφαέλ
και δεν είχε έρθει ποτέ της στην Ελλάδα…
Αννιές! Αννιές!
μέχρι να βάλλει τις σκέψεις στην σειρά,
η σκοτεινή φιγούρα διέσχισε το δρόμο και χάθηκε πίσω απ τις δάφνες…
ηταν προφανές οτι συνέχεε την επιθυμία με την πραγματικότητα…
ήταν προφανές οτι η φιγούρα ενέπνευσε έρωτα κάποτε…
κοίταξε το πρόσωπό του στον καθρέφτη…τα μαλλιά του είχαν αραιώσει
κάποτε τα πιανε κοτσίδα πίσω στο λαιμό του
κοίταξε τη κάμα του μαχαιριού της… δυό μικρές σακκούλες κάτω απ τα μάτια
μικρές και τρυφερές σαν τη φωλιά του μεταξοσκώληκα
στα διόδια υπήρχε το πέρασμα – έξοδος
δεξιά πανώ διαφημιστικό:
χρονομηχανή τελευταίας τεχνολογίας
κατασκευασμένη με σούπερ ντούπερ υλικά!δουλεύει με αμόλυβδη αντιύλη!
μέηντ ιν τσάϊνα!
θα τις πουλάν και στα καρφούρ και στα πράκτικερ…σκέφτηκε
έρριξε μια τελευταία ματιά στην κάμα του μαχαιριού της
έσκυψε σαν κάτι να ψαχνε αφημένο για κείνη ανάμεσα στα χόρτα…
και άρχισε να σιγοψιθυρίζει ένα παλιό τραγούδι
"μαραμένα τα γιούλια κι οι βιόλες, μαραμένα και τα γιασεμιά…"
έρριξε μια τελευταία ματιά στον καθρέφτη του
έσκυψε στο ντουλαπάκι του απόντος συνοδηγού…
κι έβαλε το σιντί να παίζει…σιγοψίθυρισε
"i never meant to hurt you οr drive you away…"
 
  
 
 
 
 
 
 
Advertisements

18 responses to “τα χόρτα…

  • Annyra

    Καλό βράδυ καταπληκτικό κορίτσι, του νεοελληνικού λόγου Άννα.Προσπαθούσα να σε φανταστώ…να απαγγέλλεις τον δικό σου λόγο….Θύμωσα, γιατί ο ήχος της φωνής σου είχε πάμπολλα στοιχεία ελευθερίας…Οι αναμνήσεις έχαναν έτσι τις αισθησιακές εικόνες τους…που γυρόφερναν την νοητική μου ανάγκη για παραστάσεις….Ο γραπτός λόγος είπα: είναι φως… φωτίζει, αναζωογονεί το πνεύμα παίρνοντας τη φωτεινή ανάσα απ’ εκείνη/εκείνο που τον χαράσσει….ανόητη Annyra…Όχι δεν είσαι ηθοποιός, ερμηνευτής κάποιου ρόλου, είσαι εσύ, αέρινη φιγούρα στο μονόχνοτο καθημερινό πανηγύρι της ζωής. Όπου δίνεις τούτο το άναρχο γαλάζιο χρώμα του Αιγαίου ζωγραφίζοντας εικόνες, γριές, χόρτα και ραμολή εραστές…. Έχω υπέροχο υλικό για το δικό μου ταξίδι…Σε ευχαριστώ Κυρία του νεοελληνικού λόγου!!!Να είσαι πάντα φωτεινή, να μεταφέρεις του πλούσιου λόγου τα μηνύματα και του πνεύματός σου το φως.Άννα

    Μου αρέσει!

  • EL NIONIO

    Μελαγχόλησα…….Τι?….Δεν έχω να πω τιποτε άλλο..αυτόΘα φταίνε οι εκλογές…..Πέρασαν?……Να περάσει η επόμενη δικαιολογία παρακαλώ!

    Μου αρέσει!

  • Αλέξανδρος

    καλησπέρα

    Μου αρέσει!

  • Veronika

    Πες μου σε παρακαλώ από που το εμπνεύστηκες αυτό τώρα …γιατί υπαρχει ένα παιχνιδι στο X-Box το San Andreas που σκοτώνονται συνέχεια γριές ή μηπως από το ένα μικρό καράβι του Λαζο… "i never meant to hurt you οr drive you away.."δεν παίζεστε madame…Bon soir ..!!!

    Μου αρέσει!

  • Captain Bluebeard

    And when there’s nothing to want When we’re all brilliant and fast When all tomorrows are gone There will be teeth in the grasshttp://www.youtube.com/watch?v=yAJoRGEcR8Y

    Μου αρέσει!

  • yannidakis

    το ξερω το σκηνικο.το εχω δει.μας γυρισες πισω στην Ελλαδα σημερα. Ενα ντοκιμαντερ ειδα να ξετυλιγεται μεσα απο τουτες της αραδες.Αν μου λειπουν εκεινες οι εποχες; Οχι. Αν μου αρεσαν; Ναι :[

    Μου αρέσει!

  • ALEKOS

    Τον Αλέκο δε τον ακυρώνει κανείς…….βράσε μου τα χόρτα που μάζεψα για να μάθεις!

    Μου αρέσει!

  • katabran

    V. ειναι φορες που μετραω τα αυτοκινητα που περνανε στην ΠΑΘΕπαθαινω με διαφοραεβλεπα τη μανα μου να μαζευει χορταθυμηθηκα εναν φιλο νταλικιερηθυμηθηκα μια καμα που με εκοψε παλια…ειχα μια κουβεντα…και βγηκε το πονημα…παω να βρασω τα χορτα της γριας τωρα…πως λεμε μαλι της γριας…αυτο!καπταιν, φχαριστω για το υπεροχα δυνατο τραγουδι…Ελ… την αλλη φορα θα σου γραψω για ψεκασμους…με ντιτιτι!πως λεμε ντιτι ντντι ντιτι ντι ε ντιτι… σε ρυθμο χαρωπα τα δυο μου χερια τα χτυπω ομως!Αννυρα, φχαριστω…καλο βραδυ φιλαρακια

    Μου αρέσει!

  • survivor

    Για….βρούβες πάντως, πήγαινα κι εγώ αλλά στα χωράφια! Ε! Δεν θα με έλεγες και…γριά!Ωραίο το …….πόνημα αν και ένιωσα ένα πόνο, γιατί μου θύμισες εικόνες με ηλικιωμένους που ακόμα γυρνάνε στα πάρκα και μαζεύουν χόρτα……. Τι να πω! Είναι κι αυτό το θλιμμένο κουταβάκι που με ψυχοπλάκωσε!Αφήνω την καληνύχτα μου και φεύγω!

    Μου αρέσει!

  • sonia

    Τη καλησπερα μου ηρθα ν\’αφησω και να σου πω οτι με συγκινησες Katabranitsa… 🙂

    Μου αρέσει!

  • Τσουκνιδιτσα

    γερναω…. και που θα μαζευω χορτα;ολο ασφαλτο, τσιμέντα και συρματοπλεγματα…

    Μου αρέσει!

  • Άνιμα

    Το διάβασα και νωρίτερα το κείμενό σου, δεν ήξερα τι να σου γράψω…Τώρα όμως διάβασα το πώς βγήκε αυτό το κείμενο και αυτό που θα σχολιάσω είναι ότι έχεις ένα πολύ όμορφα συνθετικό μυαλό… συνθέτεις ό,τι πέσει στην αντίληψη σου και δημιουργείς! Τη θαυμάζω τη δημιουργία σου! Και την αντίληψή σου!Καληνύχτα katabrannούλα!! 🙂

    Μου αρέσει!

  • ΓΕΩΡΓΙΑ

    "μαραμένα τα γιούλια κι οι βιόλες, μαραμένα και τα γιασεμιά…"στη θεση του θα ελεγα αυτο….."μα δεν θυμηθηκα το χρωμα των ματιων τηςουτε τον ηχο της φωνης της δεν θυμηθηκα……" παντως… ομορφη εικονα μου μετεφερες…καλο σου απογευμα

    Μου αρέσει!

  • Vasso

    "………….αναμνήσεις μένουν…. οι ωραίες στιγμές""……….σε ήθελα πάλι μα αντί για φιλίκομμένο γυαλί στην καρδιά μου""…. Έτσι φτιάχνεται η αγάπημε καημούς φωτιές και δάκρυμε χαμηλωμένα φώτακι άγρια βράδια με ιδρώταΈτσι φτιάχνεται η αγάπημε καημούς φωτιές και δάκρυνα κυλιέσαι μες τα χόρτακι αν δε με πιστεύεις ρώτα…."Είσαι……… υ π έ ρ ο χ η……. μικρή μουάκου και κάποια που….. ακόμα επιμένει….να μαζεύει………. χ ό ρ τ α……….

    Μου αρέσει!

  • Angie

    Δεν έχω τέτοιες εικόνες από την εθνική… αλλά όσο σκέφτομαι την πεθερά μου να με κοροϊδευει που πάλι μάζεψα οτι κι ότι αντί για χόρτα που τρώγονται… με πιάνει… κόψιμο… χι χι χιΚαλό ξημέρωμα Αννιώ και πάντα έτσι δημιουργική

    Μου αρέσει!

  • Angie

    σημείωση… με τρέχει στους λόγγους και τις ραχούλες και επιμένει οτι δεν πειράζει που μαζεύουμε χόρτα μεσα στα καμμένα… παράλογο;

    Μου αρέσει!

  • Aeolos

    Ιδιαίτερο. Όπως πάντα …Καλημέρα…

    Μου αρέσει!

  • katabran

    ριχτην στην πρωτη νταλικα ή στον πρωτο γκρεμο Angi!εχεις δει κακη γρια χορτοπιτα;εμενα περιμενεις να στο πω;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac