yara yara …και φουσκώνουν τα πανιά

yara yara …και φουσκώνουν τα πανιά…παίρνουν αέρα τα μυαλά…
φτιαγμένη ούσα…βλέπω αλλιώς τα πράματα!
 
θέτε οι αναθυμιάσεις των σκόρδων που καθάρισα
θέτε οι ανναθυμιάσεις των ορδών που ξεκαθάρισα
ψύχραιμα καταλήγω σε προειδοποιήσεις!
 
λοιπόν , μια προειδοποίηση για τις αξιωματικές υποθέσεις!
 
η επιεικής αντιμετώπιση:
 
δεν έχουμε και τίποτε καλύτερο
οφείλουμε να υποθέσουμε οτι το νερό θα βράσει στους 100 βαθμούς την επόμενη φορά που θα το επιχειρήσουμε!
οτι η ηλικιωμένη κυρία που ρχεται προς το μέρος σου,
που μοιαζει με τη μάνα σου,
και φοραει τα ρουχα που φοράει η μάνα σου,
είναι η μάνα σου και όχι ο πρόεδρος της Ζάμπια με μεταμφίεση!
οτι θα είμαστε ανθρώπινα πλάσματα στα επόμενα δέκα δευτερόλεπτα
και δε θα μεταμορφωθούμε
(ενάντια στην εμπειρία μας)
σε ζαμπαλόδοντα σ’ έναν παραμελημένο ζωολογικό κήπο!
 
η ανεπιεικής αντιμετώπιση:
 
τα μαλακά μαξιλαράκια
που η αυτής εξοχότης η βολή μας
επιλέγει για τη βολή της!
σα να ακούω μια μουρμουριστή αγανάκτηση
σα να αντιλαμβάνομαι
μια κατσούφικη παραίτηση
δυο πράματα δηλαδή που επειδεικνύουν οι άνθρωποι που χουν πάρει λάθος πλοίο ή κατέβηκαν σε λάθος λιμάνι!
σκαντσάρισα ή με κρατάει λύπη μεγάλη;
ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι;
αδυνατώ να παρακολουθήσω την πορεία σε κάθε καρτίνι ή έχει σιχαμερή μπουνάτσα; 
αποφάσισα να γράφω σύντομα κείμενα, ίσως επιλέξω και μικρότερου μεγέθους γραμματοσειρά…
αν το θέμα είναι η έλλειψη, όσο πιο ελλειπτικά τόσο πιο καλά…το πολύ πολύ να χάσουμε τον κάβο χάσκοντας τον ορίζοντα!
το λοιπόν ετοιμαζόμουν να πω οτι η επίσκεψή μου πέρασε το χρόνο της
αλλά
μια και…
αν ακριβολογούμε, δεν πρόκειται για επίσκεψη,
μάλλον η μπούκα μου έχει ξεπεράσει το χρόνο της!
τώρα πια είμαι αποφασισμένη να αποσιωπώ τις τάσεις μου,
έχω μείνει πολύ πίσω,
αλλά δεν πρόκειται να δείξω σημάδια αποχώρησης
οπότε, νιώθω σα να χω πάθει κατατονικό επεισόδιο
και δεν κουνιέμαι ρούπι!
με αναμετρώ με το βλέμμα μου
βλέπω ένα γκντουπ να πέφτει στο πάτωμά μου
και ακούω μια φωνή να ποτίζει τα μάτια μου
η σοροκάδα κυβερνά το βλέμμα μου
η φωνή μουρμουρίζει βραχνά πως η πορεία είναι φάλτσα
τα μαζεύω και τα δυο προσεχτικά και λιγο πριν τα σπείρω στη θαλασσάνννα…
γυρνάω προς τη γέφυρα και δίνω το παράγγελμα:
σίδερο στα πόδια, δυο μέτρα καραβόπανα κι αριστερά τιμόνι!τι πα να πει;
ασπέτα θαλασσαανναγνώστη μου!θα σου το πω και τούτο…

 …

κουράστηκα να πολεμώ με σκέψεις και συναισθήματα!
αδυνατώ και να διαβάσω το κείμενό μου, μικρότερου μέγεθος γραμματοσειράς ίσως να βοηθούσε;
εκκεχειρία!
για περισυλλογή των τραυματιών και ταφή των νεκρών…
ο πόλεμος συνεχίζεται…σε άλλα πεδία …βιολογικά και με (βιο)λογικές βολές, εεε … σπορές ήθελα να πω!
α πα πα πα!
δε θα πλουτίζω εγώ τις βιομηχανίες όπλων…
προτιμώ την αγροτική-κτηνοτροφική θεώρηση και πρακτική του έρωτος…
θα πλουτίζω τη βιομηχνία οπλών…
δηλαδή θα ερωτεύομαι σαν να σπέρνω!
θα ερωτεύομαι σαν να εξημερώνομαι και να εξημερώνω…
και στις δύο περιπτώσεις τα όπλα είναι περιττά!
εξάλλου κανένα φυτό δεν μεγαλώνει με μαστίγωμα και κανένα ζώο δεν σταματά να γρατζουνά όταν νιώθει φόβο ή δέος.

άντε και καλό θερισμό θαλασσανναγνώστες μου!

σίδερο στα πόδια, δυο μέτρα καραβόπανα κι αριστερά τιμόνι!
(όταν πεθαίνει κάποιος στη θάλασσα, τον ράβουν σε δυο μέτρα καραβόπανο και του δένουν σίδερο στα πόδια για να βουλιάξει…μετά, κάνουν αριστερά τιμόνι για να μη συναντηθεί με την προπέλα και αποχαιρετούν με τρεις κύκλους το υγρό σημείο…)
 
σε αυτο το σημείο ήθελα να βάλω αυτό το βιδεάκι…αλλά δεν μπαίνει
δέστε το κι ακούστε το από ΕΔΩ
 
υγ. όπως θα καταλάβατε , τόσο απ τις γραμμές που αφήκαν τα απόνερά μου όσο κι  απ το βιδεάκι,
είμαι επηρρεασμένη απ τον Κολλια, τον Μαραμπού , τον Μαυρή, τον Παπουίνη, τον κουρλο ασυρματιστή
και όπως αποκλείεται να καταλάβατε από μια κουβέντα με έναν μουρλό κελευστή που είχα πρόσφατα…
πρόταση: Ν.Καββαδίας :ο δαίμονας χόρευε μέσα του, του Μήτσου Κασόλα(ω ναι διαβάζουμε και στο χωράφ!οκ έχει ντάλα ήλιο , αλλά απ την άλλη μερια του τρακτέρ πιάνει σκιάδι!)
Advertisements

9 responses to “yara yara …και φουσκώνουν τα πανιά

  • yannidakis

    Χριστός Ανέστη!τι \’ν\’ παλι τουτα; καινουριες συμφορες μας εβρηκαν;λες πανω για συναισθηματα -λεω δε θα γραψω τπτ- ξαναλες για σκοταδια -και λεω παει, κλεισανε τα φωτα-δεν ξερω τι θα κανεις με το πληθος των ανεμοδαρμενων & υδατοποιημενων σου κειμενων, ομως τα καραβια δε σταματουν να ταξιδευουν ποτε(ς). Λιμανια πιανουν κι αυτο για λιγο :[

    Μου αρέσει!

  • Aaylita

    Και πάνω που πήγα να γράψω "που είναι το βιδεάκι, οέο??", πάω πίσω και ξανάρχομαι και έβαλες το λινκ!Πλησιάζει το καλοκαίρι και σε καλεί το στοιχείο σου? Θες αέρα στα πανιά σου? Έπιασε θαλασσοταραχή ή νηνεμία?? Κάτσε για καλό και για κακό να σου στείλω το "follow me" α λα καραβίσια κι άσε μας εμάς να σε απολαμβάνουμε με τα αδιάβροχα.

    Μου αρέσει!

  • Veronika

    Για να μπορείς να λιμάρεις τα βράχιακύμα να γίνεσαι για να μπορείς να βρίσκεις τα περάσματαπου ο νους μου ταξίδεψεΑλάργα θα χανόμαστε, αντάμα..μπάσταρδοι, αδέσποτοι κι αλήτεςπέτρες θα ρίχνουμε στο πέλαγοςκι αυτό θα μας επιστρέφει βότσαλαάθικτα θα μοιάζουνστοιχεία διακόσμησης σε βιτρίνες ανατολικής φιλοσοφίας.. μα το σαράκι του βράχουστο βιβλίο του ναού θ΄ αφήνει πάντατη σελίδα λειψήκαι τον χρησμό μισακό..Καλό απόγευμα ΘαλασσάΝΝα Καπετάνισσα..!!! 🙂

    Μου αρέσει!

  • ALEKOS

    Ναι κι εγώ είμαι έτοιμος να το κάνω Ντε Μπαρκα το Ντε Μπάρτσα….ένα Μπαρκο θα με σώσει?Δε βαστάω άλλο καπετάνιεεεεεεΠότε θα τελειώσει η βάρδια μαμω τη σοροκάδα μου….Δεν αλλάζει και το λιμάνιΚαλημέρα..σπερα?Σπέρα

    Μου αρέσει!

  • Lady of Avalon

    Γμτ! Το παθαίνω και γω αυτό!!! Ειδικά όταν είναι ληγμένα τα σκόρδα… :PΓειά σου ρε Αννα!!! Καμάρι των spaces… 😉

    Μου αρέσει!

  • Annyra

    Καλό απόγευμα λατρεμένο Αιγαίο του λόγου Άννα.Ήδη είχα μπει στη μάχη…προσπαθώντας να επιβιώσω σένα χώρο, σένα λάθος λιμάνι…. Βλέπω, έβλεπα φως…δυο φάρους….σίγουρα υπαρκτοί που φεύγουν νεοελληνικό λόγο, στιβαρής και μεθυστικής σκέψης…. Για μια που πιστεύει ότι προσπαθεί να γίνει λογοτέχνης, ήταν λόγος μάχης…..Αν θα σβήσει ο ένας, το λιμάνι θα γίνει πιο σκοτεινό, περισσότερο μπαμπέσικο και τότε η παράδοση των όπλων θα είναι σαν μόνη λύση….Μια νέα διαδρομή που τ’ αποθηκευμένα της αρχεία θα τις θυμίζουν τους χθεσινούς φάρους….Ετοιμάζω ταξίδι μακρινό, φορτώνω κοντά στα άλλα…το φως των φάρων….Κάποτε, σε κάποιο λιμάνι….μπορεί να ξαναβρώ το ίδιο φως…..ίσως.Ξέρω πως δεν γουστάρεις τα λιβανίσματα, ξέρω πως κατουράς όλα τα δήθεν, ξέρω ότι κυνικά αναρτείς διατριβές για να μας φτύσεις!!! ΜΑ…………μα…………………μα………….. έγινα καλύτερη διαβάζοντας σε….Το μυαλό έφερε πίσω μνήμες, ανάδευσε ομορφιά.ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.Ότι κι αν κάνεις να είσαι πάντα η λογοτέχνιδα που μεταφέρει μηνύματα ζωής.Να είσαι πάντα φωτεινή, δημιουργική, δυνατή, χαρούμενη.Άννα

    Μου αρέσει!

  • EL NIONIO

    Eγώ πάλι βλέποντας το σκουρόχρωμο κύριο με το γυαλί ηλίου αργώ να συνειδητοποιήσω ότι είναι ο πατέρας μου και όχι ο πρόεδρος Αφρικανικού κράτους για τον απλούστατο λόγο ότι είναι φτυστός με πρόεδρο Αφρικανικού κράτους.Μην ακούω ακόμα για καράβια…ήρθε καλοκαίρι…έχω σιχαθεί τη δουλειά μου…δε θέλω και πολύ.Θα μπουκάρω για μπάρκο σε κανα φορτηγό με μπανάνες και λόγω εμφάνισης όχι μόνο δε θα με πετάξουν στη θαλασσα αλλά θα με κάνουν και μασκότ του καραβιού…"ο πίθηκος που χα με κούραση γυμνάσει" αν θυμάστε τους στίχοι!Με εμενα δε θα κουραστούν πολύ.Επειδη τώρα διαβάζω το ΑΡΑΒΕΣ του Β.Ραφαηλίδη…μήπως να πιάσω Ντουμπάι?Σαλάμ Αλέκουμ…κι εδώ εσύ Αλέκου μ\’?

    Μου αρέσει!

  • ποκαχόντας

    [[[αλλά δεν πρόκειται να δείξω σημάδια αποχώρησηςοπότε, νιώθω σα να χω πάθει κατατονικό επεισόδιοκαι δεν κουνιέμαι ρούπι!]]]]]ενα πραγμα το ιδιο νιωθω κι εγω ….απλα ο μπουσουλας αλλαζει ροτα…..[μην μικρυνεις τα γραμματα]…αντε θαλασσοκαλησπερες

    Μου αρέσει!

  • Captain Bluebeard

    Νους αλητήριο μπουκάρει.Τι και αν χαθούν οι κάβοι,τι κι αν χαθεί η ρότα κάπου στον ορίζοντα θα επιπλέει άλλο μοναχικό νησί όπου ο δήμιος και η υπέροχα όμορφη κόρη του θα προσμένουν στην προβλήτα αγναντευοντας αλήτες μπουκαδόρους πειρατές, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.http://www.youtube.com/watch?v=NuE02QRRqxE

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac