ετοιμάσου! ετοιμάσου!

είχε μεγάλη αγωνία να μου δώσει να καταλάβω τον αυθαίρετο χαρακτήρα της ζωής σ’ αυτή τη  γη!
αυτά τα μαθήματα δεν ήταν ούτε κατά διάνοια τόσο ευχάριστα
όσο τα μαθήματά του στα γερμανικά!
το πιο πρόσφορο παράδειγμα:
το να βρω πηγαίνοντας για ύπνο ένα ζωντανό σκίνχεντ κάτω από το σεντόνι μου
(που όμως ήταν ακόμα μωρό σκαντζοχοιράκι)
κάτι που για μένα δεν ήταν πρόβλημα,
καθόσον ήθελα να το κρατήσω…
το πιο τραυματικό επεισόδιο:
με άρπαξε από το κρεβάτι στη μέση της νύχτας,
μ’ έσπρωξε στην εξώπορτα,
με περιέλουσε με ένα κουβά νερό
και με το παράγγελμα:
επιβίωσε!
μου κλεισε την πόρτα στα μούτρα…
ήταν δεκέμβρης…
ωστόσο,
προτού μου δοθεί η ευκαιρία να κάνω κάτι,
εμφανίστηκε ο πατέρας μου!
η παιδαγωγική επιρροή του…ελαττώθηκε  πολύ μετά από αυτό…
αν και υπήρξε μια μετέπειτα δοκιμασία:
πηγαίναμε με το τρένο στην Lyon
gare de Lyon…μου δίνει μισό φράγκο ζητώντας μου να του πάρω έναν καφέ
"έχουμε πολύ χρόνο στη διάθεσή μας μέχρι να φύγει το τρένο"
έτσι βρέθηκα παρατημένη στο σταθμό
πλουτίζοντας τη συλλογή των εμπειριών μου στα δέκα μου χρόνια…
εκείνη ήταν και η πρώτη μου επίσκεψη σε αστυνομικό τμήμα!
ήταν πολύ καλοί…les flics
μια φορά έφυγε για δυο μήνες,
επέστρεψε με αμάξι και μου επέτρεψε να μάθω να το οδηγώ,
αλλά δεν μου επέτρεψε να δώσω για δίπλωμα!
" εμείς δεν έχουμε ανάγκη από ένα κομμάτι χαρτί που να επιβεβαιώνει την ευγένεια και το σεβασμό μας προς τους άλλους: είμαστε γεννημένοι οδηγοί"
οι γονείς… ασυνήθιστα συνηθισμένοι…
ίσως το πλεόνασμα εκκεντρικότητας της προηγούμενης γενιάς,
τους είχε κάνει τόσο απρόσβλητους,
όσο και ιδιόρρυθμα ρυθμικούς
ο ένας άνθρωπος της μιας ιστορίας
"έλα να κουβεντιάσουμε μια ιστορία"
η άλλη άνθρωπος της παρατήρησης
"πόσες φορές το χουμε ακούσει αυτό;ξέρεις;να σου πω εγώ!"
όμως εκείνος ήταν μια Ιστορία μόνος του
η θρησκεία τον έκανε να γελά
"πρώτη θέση στη α-λήθη"
φώναζε στους παππάδες που στις εκδηλώσεις μόστραραν πρώτη θέση τα χρυσοποίκιλτα
"δε γίνεται να περάσουμε την αιωνιότητα στη δεύτερη άντε τρίτη , έτσι δεν πάει;"
τα χαρακώματα του είχαν αφαιρέσει κάθε πιθανότητα σεβασμού των θείων
είχε τεράστιο σεβασμό στις ιδέες όμως
"οι ιδέες δεν είναι που κάνουν χιλιάδες υγιείς νέους να εφορμούν από τα χαρακώματα σαν μια τεράστια σαρανταποδαρούσα;"
το οπλοστάσιό του:
1) σκληρότητα απέναντι στους σερβιτόρους: "να παραγγέλνεις μπιφτέκι και μετά να κάνεις οτι είχες παραγγείλει φιλέτο!"
2) η εξαπάτησή του  ήταν εξαιρετική: "σου εκμυστηρεύομαι κάποια πράματα, γιατί βλέπω τιμιότητα στο πρόσωπό σου…"
3) καμμιά φάρσα δεν ήταν πολύ μικρή! έφευγε απ τα ξενοδοχεία χωρίς να πληρώσει, άφηνε πράματα που αποκτούν σαπίζοντας μια ιδιαίτερη αύρα, όπως γαρίδες και μπακαλιάρο, κάτω απ το κρεβάτι ή πάνω στο κουρτινόξυλο του δωματίου του, τηλεφωνούσε στην πυροσβαστική ή το εκαβ , ανακαλωδίωνε μηχανισμούς…
4) του άρεσε πολύ να επιδεικνύει ανώμαλα subjonctifs και να προσποιείται οτι δε μιλάει λέξη γαλλικά!
η περίληψή του: "το μεγάλο μειονέκτημα του να μιλάς γαλλικά είναι οτι ως επί το πλείστον είσαι αναγκασμένος να τα μιλάς μόνο με γάλλους"
αυτή η περίληψη φταίει για την μετέπειτα ακαδημαϊκή μου στροφή από τα γήπεδα στον Voltaire και τον Rousseau
χμμμ…les philosophes…έλα δω να σου πω εγώ που τους έζησα από κοντά!
ο ζουζού βολτέρ: κάποιος εξαιρετέος από την πρωτότυπη σκέψη!
"σύμφωνοι, έριξε πολλές ηθοποιούς, παρέθετε υπέροχα δείπνα και θα διαβάζεται για πολύ καιρό αφότου ο άνεμος θα φυσάει τη σκόνη μου στους δρόμους…"
ο ρουσσό: κάποιος που έκανε τη χαιρεκακία του καριέρα και που θα σπαγε ένα μπαλλόνι με προορισμό τον Αρη…
και μετά οι υπόλοιποι: ένα τσούρμο από ανίκανους ερασιτέχνες χημικούς, που, δυστυχώς, σε αντίθεση με τον Μπέικον δεν κατάφεραν να σκοτώσουν τον εαυτό τους…
οι μόνοι δυο που θα τους αφιέρωνα χρόνο είναι ο Ντιντερό
(όχι για τη σκέψη του, αλλά για το γράψιμό του)
και ο Λα Μετρί;
"οποιοσδήποτε τρώγεται μέχρι θανάτου οφείλουμε να τον πάρουμε σοβαρά…"
και οπωσδήποτε
τα παιδιά, είναι ευρέως γνωστά,
όχι εξαιτίας των καταθέσεών τους στο χρηματοκιβώτιο της γνώσης μας,
αλλά
γιατί είναι οι υποτιθέμενοι παραγωγοί ενός από τα μεγαλύτερα θεάματα στη γη:
τη γαλλική επανάσταση
όπως ξέρετε, καλύτερα βέβαια το ξέρουν οι συγγραφείς,
το σεξ και η βία είναι ένας ακατανίκητος συνδυασμός!
στους ιστορικούς και στους φιλολόγους αρέσει μια δόση μακελειού και λίγο καρναβάλι λαγνείας,
επειδή οι ζωές του είναι τόσο ανούσιες και προστατευμένες…
και, το δίχως άλλο,
το σεξ και η σφαγή νοστιμίζουν όταν,
στους τροχούς βρίσκονται αλφαβητόφιλοι σαν τους ίδιους, η τάξη των βιβλιόβιων, των εθισμένων στις ιδέες…
παρά το οτι ο Τρόμος, με κεφαλαίο, έγινε υποτίθεται υπόθεση του κάθε σπιτιού,
δε μιλάμε παρά για λίγες χιλιάδες αριστοκράτες και τους συμβούλους τους που έχασαν το κεφάλι τους!
γιατί δεν ακούμε πχ για τους χιλιάδες κινέζους αγρότες που λιμοκτονούν;
λοιπόν, επειδή:
χ= είναι αγρότες
ψ= δεν καταγράφηκε
ω= δεν υπήρχαν συγγραφείς στην περιοχή
και
ωω=είναι πιο ωραίο να κάνεις έρευνα σε μια πόλη με γαμάτα εστιατόρια!
το γιατί η σύγχρονη
(κενή λέξη)
εποχή χρονολογείται από το 1789
(κι ας μου αρέσει, όσο σε κάθε άλλο, να συχνάζω σε καλά εστιατόρια)
μου διαφεύγει!
αν θέτε μια καλή ημερομηνία
δοκιμάστε το 1776!
ιδού μια ιδέα που αποδείχτηκε λειτουργική:
οι ΗΠΑ!
η μόνη χώρα στην ανθρώπινη ιστορία :
που εισήγαγε τους φτωχούς,
που προσκάλεσε τους ευφυείς, τους ασυμμόρφωτους,
η μόνη χώρα στην παγκόσμια ιστορία
που είχε τη δύναμη να επιβάλει τη θέλησή της στον κόσμο αλλά δεν το έκανε,
αντίθετα πλάκωνε τις ελπίδες με ταφόπλακες απειλών και φόβων, τρόμου και θανάτου…
δε ζεις τώρα παππού για να δεις αυτόν που τον περίμεναν πως και πως να χαράξει νέα γραμμή…
οι νέες γραμμές σβήνουν στα χωμάτινα χωριά του αφγανιστάν…
" η επιστροφή των μουζαχεντίν με το φιστικοβούτυρο" θα λεγες
από το σύννεφο θραυσμάτων επιδρομών,
το χώμα κατακάθεται σε 70 φρέσκους τάφους σε κείνα τα μακρινά μα σε διαβεβαιώ υπαρκτά χωριά!
αλλά φαίνεται οτι τα χωριά πάντα ήταν επικίνδυνα για την αμερική του Ομπάμα!
"τα χωριά ήταν και παραμένουν ο εφιάλτης των φτωχόπαιδων" μου έλεγες
ακόμα κι αν κάποιο απ αυτά γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ;
"αξίωμα ύπατο μα κι από κει θα σπείρει τον παγκόσμιο εφιάλτη του…", θα λεγες
λίγα λόγια τους αληθινούς μουζ:
υπάρχουν σε όλο τον πλανήτη άνθρωποι που μιλάνε για μάχες μέχρι εσχάτων,
αλλά λίγοι απ αυτούς έρχονται στο ραντεβού!
οι αληθινοί μουζ είναι απ αυτούς!
οπλισμένοι με νεροπίστολα μάχονται τον πιο ισχυρό στρατό του κόσμου!
οι μουζ κοροϊδεύουν τα πυρά γαβγίζοντας!
όχι τόσο από φόβο όσο από λύσσα που θα πεθάνουν άπρακτοι…
γιατί στη φάση τη δική τους δεν μπορείς να κάνεις και πολλά κόντρα σε κανονιοφόρους!
το λοιπόν σου λέω πως τίποτε δεν έχει αλλάξει και σήμερα!
και σήμερα εξαφανίζονται χωριά!
αν δεν ήξερες λόγου χάρη οτι το χωριο βρισκόταν εκεί προηγουμένως, δε θα το καταλάβαινες!
"περπατάς πάνω σε μαύρους κάλυκες" θα λεγες
"τι είναι οι κάλυκες;" σε είχα ρωτήσει
"μικρές μαύρες τελείες!" είπες
θα μου πείτε τώρα,
τι δουλειά έχει το αφγανιστάν με τον παππού σου;
είδα εικόνες…στις παρυφές ενός χωριού, ένα κορίτσι νεκρο δίπλα στον κουβά που ανέβαζε νερό
έντεκα δώδεκα χρονών, έδειχνε μια χαρά, χωρίς αίμα, χωρίς χώμα, χωρίς ίχνος τραύματος
εκτός από το γεγονός οτι έλειπε η κορυφή του κεφαλιού της…
ήταν σα φωτογραφία που κάποιος της είχε κανει crop,  όπως θα λεγε ένα γλυκό φιλαράκι εξπέρ στο photoshop
ένα όμορφο ψαλιδισμένο κορίτσι…
έκλαψα, έκλαψα , έκλαψα
με δάκρυα, με λυγμούς , υστερικά , ήσυχα , με κάθε τρόπο
θρήνος χωρίς αντικείμενο, μου είπα
θρήνος για το κορίτσι, μα και θρήνος για τον εαυτό μου
που βρισκόμουν σε έναν κόσμο όπου κάτι τέτοιο μπορεί να συμβαίνει…, το σωσα αξιοπρεπώς τώρα;
"πίστεψέ με, ακόμα και για ανθρώπους απείρως σκληρότερους από μένα,
η αξιοπρέπεια συνήθως συντηρείται περίπου σε θερμοκρασία δωματίου,
δε χρειάζεται να το διαπιστώσεις προσωπικά…κλείδωσε την πόρτα τώρα και φύγε…ετοιμάσου  να με θυμάσαι" μου χες πει όταν οι μορφίνες δε σε βοήθαγαν αρκετά
τώρα και χάρη σε μια κουβέντα με ένα αγαπημένο φίλο σε θυμήθηκα πάλι…
και μου ρθε στο αυτί η φωνή σου να μου λέει:
"ετοιμάσου! ετοιμάσου!"
 
καλό βράδυ ανναγνώστες μου,
το νου σας! δεν έχουμε άλλοθι !
το βλέμμα ψηλά! ποτέ δε θα σαι σίγουρος τι θα βρέξει στο…χωριό σου!ετοιμαστείτε…ετοιμαστείτε!
 

 

 
 
Advertisements

21 responses to “ετοιμάσου! ετοιμάσου!

  • katabran

    ναι ξερω ειναι η γιορτη της μανας σημερα, αλλα εγω εγραψα για τον πατερα της…sorry mamy…

    Μου αρέσει!

  • Vasso

    καλή σου Μέρα.. Άνναευχαριστώ για τον δυνατό καφέ…….

    Μου αρέσει!

  • Vasso

    πίσω από κάθε άντρα.. μπορεί να κρύβεται μια γυναίκααλλά.. στης γυναίκας την καρδιά.. τη κεντρική θέση κατέχει… σχεδόν πάντα.. ένας Πατέρας!

    Μου αρέσει!

  • yannidakis

    Χριστός Ανέστη!το προβλημα ειναι οτι διαβαζω ενα καθαρα πολιτικο κειμενο & ο καημενος ο παππους ισως να περιμενε να χαλαρωσεις λιγακι. Οχι να αναισθητοποιηθεις κιολας, αλλα γιατι να μην ελαττωσεις τη δοση εκεινης της ουσιας που σε αναγκαζει να απειλησαι οταν ακομη δε χρειαζεται.Εγω εμαθα να εχω το κεφαλι χαμηλα. Απλα να βρισκομαι σε ενα ψηλο κτιριο ανεβασμενος. Ετσι βλεπεις, παρατηρεις καλυτερα. Οχι τα πολιτικα (ή αλλα) προσωπα της ιστοριας, οπως ο Βολταιρος, γιατι παρα το πνευμα τους δεν τους εχω σε πολυ υποληψη. Μαλλον πρεπει να θυμιζαν φλωρους τοτε.Ετσι λοιπον, απο κει ψηλα, παρατηρω τους ανθρωπους, τον πονο, ειτε σε κεφαλια που υπραχουν ακομα, ειτε σε ψυχες που ποτε δεν ξεριζωνονται οπως τα πρωτα.Κι αν τυχει & βρεξει στο χωριο αννα μου, ερχεται πρωτα στο δικο μου το κεφαλι & υστερα στο δικο τους. Αλλα ολοι αιφνιδιαζομαστε εξισου :[

    Μου αρέσει!

  • Αλέξανδρος

    έξοχο δημοσίευμαανάλυση; … δεν την τολμώκαλημέρα

    Μου αρέσει!

  • Lady of Avalon

    Tι πίνεις και δε μας δίνεις?Το θέλω κι εγωωωωωωωωωωωω!! :)Kαλημέραααα!! 😉

    Μου αρέσει!

  • Veronika

    Καλημέρα Άννα μου δυνατή η πένα σου και σήμερα …και δεν χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη αφού τιμάς την μέρα ακόμη βαθύτερα …από τον σπόρο της ύπαρξής της…!!!

    Μου αρέσει!

  • Γιώργης

    Καλημέρα.

    Μου αρέσει!

  • katabran

    ο παππούς μου yannidaki δεν ήταν καημένος, η μόνη σχέση που χε με τον καημό, ήταν το καϊμάκι στον καϊφέ του…το ήθελε μερακλίδικο με φούσκες!όσο αφορά στο κεφάλι τώρα,ότι έχει κανείς καλό είναι , έλεγε, αρκεί να μην είναι κλούβιο!επέτρεψέ μου να κοιτώ που και που ψηλά ώστε να σε προειδοποιώ…ιου ιου ιου!καλημέρες!

    Μου αρέσει!

  • survivor

    Καλημέρα Άννα!Εγώ δυστυχώς δεν πρόλαβα να ζήσω πολλά με τον παπού μου (ήμουν 5 χρονών όταν πέθανε)και το μόνο που θυμάμαι είναι τα παραμύθια που μου έλεγε έχοντάς με στα γόνατά του!Από την κόρη του όμως (τη μάνα μου), έμαθα πολλά! Σκληρή γυναίκα η ίδια, αγρότισσα γαρ μεγαλωμένη σε σκληρές συνθήκες, με έριχνε συνέχεια στα "βαθιά" ! Τότε την κατηγορούσα, τώρα όμως βλέπω πως αν δεν με είχε μεγαλώσει έτσι δεν θα είχα μάθει να επιβιώνω! Το κάνω για το καλό σου, μου έλεγε, όταν γίνεις κι εσύ μάνα θα με καταλάβεις! Είχε δίκιο! Τώρα που είμαι κι εγώ μάνα, το ξέρω!Θυμάμαι που όταν ήμουν 6 χρονών και είχα κάνει κάτι που μου είχε απαγορεύσει, με έβγαλε έξω από το σπίτι μέσα στη νύχτα και μου έκλεισε την πόρτα . Πεισματάρα εγώ, κούρνιασα σε μια γωνιά του κήπου μας και περίμενα να ξημερώσει, χωρίς να χύσω ούτε ένα δάκρυ! Όταν μετά από κανένα 2ωρο με φώναξε μέσα στο σπίτι η μητέρα μου, εγώ ήδη το είχα πάρει το μάθημά μου!Ξέρω πως με αγαπούσε και με αγαπάει, όπως ξέρει κι αυτή πως την αγαπάω , όχι μόνο γιατί είναι μάνα μου, αλλά γιατί ό,τι είμαι το χρωστάω σ αυτήν, άντε και λίγο στον μπαμπά μου! Χαχα!Τι μου θύμισες βρε Αννούλα!

    Μου αρέσει!

  • survivor

    Υ.Γ. Τι πάθατε με αυτά τα 0,30\’\’ ? ΄Μας αφήνετε στα …κρύα του λουτρού! Ωimmem!

    Μου αρέσει!

  • EL NIONIO

    Ο Παππούς Ελ Νιόνιο……να πω ότι πέθανε?Άδικο θα ήταν…Για οτι όμορφο έμαθα κι έζησα..αυτός φταίει!Ένοιωσα μεγάλες χαρές και μεγάλες λύπες γιατι τον άκουσα…..αν δεν τον ακουγα..απλά δε θα ένοιωθα ΤΙΠΟΤΑ.Δεν ήταν πατέρας της μαμακας αλλά του μπαμπάκαΤο παππού απο τη μαμά δεν τον γνώρισα…αλλά αν τον γνώριζα σίγουρα θα τον αγαπούσα..ήταν η ήρεμη δύναμη που έχεις ανάγκη αμα ακολουθείς παππούδες Ελ Νιόνιους.Η αφελής αστρολογική εξήγηση για το "διπλό" του χαρακτήρα μου είναι …"είσαι Δίδυμος"…η δική μου εξήγηση αλλά και της μαμάκας μου..και πιστεύω πιο τεκμηριωμένη…"κουβαλάς και τους δυο παππούδες σου…εκνευριστικά ψύχραιμος και εκνευριστικά παρορμητικός..αλλά πως γίνεται όταν το παππού σου το Λεωνίδα δε τον γνώρισές?""Έ θα χω κάτι κοινό με κανα συγγενή του.."απάντησαΤο πιασε η μαμάκα και χαμογέλασε…."Και ξέρεις και το άλλο το περίεργο..ο Λεωνίδας έμοιαζε πολύ στο Χάμφρευ Μπόγκαρντ..στην αδυναμία σου"…"Εμ..αστρολογία και μπούρδες…σιχτίιρρρ που λέει και μια γνωστή μου"Πάντως μαμάκα ναι..χάρη και σε εσένα αγάπησα το διάβασμα…και έμαθα να εκτιμάω ανθρώπους μέσα απο τα γραπτά τους..μέσα απο τη ψυχή τους μέσα απο το μυαλό τους.Το βάρυνα ε?…..Ωωωωχ Μάνα μου!Καλημέρα και χρόνια πολλά μανούλες

    Μου αρέσει!

  • katabran

    Κικουλα, δηλαδης παιζει μόνο 30\’\’ το imeemενο παλι;σε μενα παιζει ουλο!το χα βρει απο κει και παιζε μονο 30\’\’ και μετα το κανα απλοαντ μαναχη μου σιχτιρρρ! παν παν παν ολα στραβα παν katabran!

    Μου αρέσει!

  • katabran

    επειδη σας αγαπαω ειπα να σας γιου τουμπαρω!

    Μου αρέσει!

  • ALEKOS

    Και το OLD MAN είναι απο το Harvest…..δισκάρα.Ε αφού παράτησε το γράψιμο ο άλλος κάποιος πρέπει να τα πεί…Καλημέρα…..Να πάω δώρο στη μάνα μου κανα cd των DREAM THEATER?

    Μου αρέσει!

  • katabran

    να της πας παιδι μου να της πας!τετοιο σταρ που γεννησε, ολα θα τα περιμενει!

    Μου αρέσει!

  • Κώστας

    " εμείς δεν έχουμε ανάγκη από ένα κομμάτι χαρτί που να επιβεβαιώνει την ευγένεια και το σεβασμό μας προς τους άλλους"συμπέρασμα που για το βγάλεις χρειαζεται κα έχεις "κότσια"χαιρετω

    Μου αρέσει!

  • Annyra

    Καλό βράδυ συνοδοιπόρησα Άννα.Δεν γινόταν κάτι στο χωράφι….κι όλο το οικογενειακό δέντρο θα έπρεπε να το μάθει, να συμμετάσχει στις αποφάσεις….Η ….. στο Α΄ θηλέων Αθηνών….σαν καλή μαθήτρια όμως, μεταπήδησε στη Βαρβάκειο σχολή αν και πολύ θα το ‘θελε να ήταν στη Βαρβάκειο αγορά…. Το πρώτο εικοσάρι έφερε κι άλλα… Όλοι μαζί οι δήμιοί της αποφάσισαν Αγγλία! Μόνο εκείνη ζητούσε να συνεχίσει Ελλάδα, το δίκτυ της ήταν από φύση ελληνική…. οι ψαριές της μπόλικοι σπάροι, χάνοι και μερικές πελαγίσιες τσιπούρες….Η πρώτη άρνηση, η πρώτη επαφή με τον κόσμο. Ένας κρεμανταλάς αρλεκίνος την είχε εντυπωσιάσει, τη γνώρισε στη δική του σύναξη του σιναφιού….Ο πατέρας-κορμός την απαγάγει, παππού θαρρώ τον λένε….την πάρκαρε εκεί όπου το οικογενειακό δέντρο έχει τον ίσκιο του…. Χα Λονδίνο, χα Αγγλία…. Γυναίκα έξω απ’ το κοπάδι…σκύλα δίχως αφέντη της κράζει, μαζί με κάμποσες λίρες στο κομοδίνο της πρώτης πανσιόν!!!Ετοιμάσου όταν βρέξει αυθαιρεσία στο χωράφι, να χορέψεις σε ρυθμούς ιδιορρυθμίας χαζομπουμπού….Να πηγαίνεις τακτικά στην εκκλησία, ο Θεός, να κοινωνάς…Βρέθηκε να πηγαινοέρχεται Αθήνα-Λονδίνο κάθε μήνα…..Το χωράφι…η σπορά…το δέντρο….Άλλα δέντρα τρανά στο ίδιο χωράφι…..Θα ταξιδέψω στα όνειρα με τα γραμμένα σου λόγια.Να είσαι πάντα φωτεινή, χαρούμενη, δημιουργική.Άννα

    Μου αρέσει!

  • katabran

    Αnnyra το κακό με τον εαυτό μας είναι ότι μας χρεώνει ακριβά… θέλω να πω πως βάζει μεγάλους τόκους και δεν εξαργυρώνει διαμαρτυρημένες επιταγές της μοίρας … αν αργήσεις να ξεχρεώσεις χάθηκες, δηλαδή τον έχασες… ωχχχ πάλι θα ιδρώσει το μαξιλάρι μου. ..μανούλα μου τι γίνεται κάθε νύχτα μέσα στο κεφάλι μου;

    Μου αρέσει!

  • survivor

    Τελικά οι γιου-τούμπες είναι οι …καλύτερες!Ω-immem ! Πρέπει να πάω για ύπνο και είχα όρεξη και για άλλες γιου-τούμπες! ;-)Μια μελαγχολική Καταμπρα-νύχτα!

    Μου αρέσει!

  • Angie

    Το χω διαβάσει δυο φορές απο την ώρα που το έβαλες.Παω μια τσάρκα στα μαγαζιά να βγάλω ένα αχ που έχω σε παπούτσια και θα επανέρθω αργότερα.Την καλημέρα μου και καλή εβδομάδα

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac