κρυμμένα χαρτάκια…

το διαμέρισμα είχε την νοικοκυροσύνη του εργένη
και
ευρευνητή μεγάλων αποστάσεων,
οργανωμένο μεν
αλλά χωρίς ιδιαίτερη φροντίδα,
ένα πουκαμισο είχε γλυστρίσει από την πλάτη μιας καρέκλας στο πάτωμα,
μια κρεμάστρα γυμνή έστεκε στο πόμολο μιας ντουλάπας,
υπήρχαν αρκετά ράφια με βιβλία
και
άλλα τόσα με σιντί,
προφανώς για να μαρτυρούν το γεγονός των μουσικών γνώσεων και των αναγνωστικών ταξιδιών…
καθώς τα περιεργαζόμουν παρατήρησα με την άκρη του ματιού μου δυο ποτήρια καφέ να πλησιάζουν
πήραμε από ένα
η περιέργειά μου ανάμικτη δε μαφησε να περιεργαστώ τις συλλογές
στάθηκα απέναντι
είχε πάρει μια εφημερίδα
χθεσινή
και είχε παραδώσει το βάρος του στον καναπέ
αν ήταν να διαβάζει χθεσινά νέα
εγώ θα πήγαινα στο κρεβάτι να σκεφτώ αυριανά πράματα
μάλλον αισθανόταν αισιόδοξα
γιατί …
είχε βάλει καινούρια σεντόνια
οπότε προχώρησα κι εγώ στην οριζόντια στάση
κάτι
που ευκαιρίας δοθείσης
σπάνια αρνούμαι στον εαυτό μου
όμως!
παρά τον κακό ύπνο της προηγούμενης νύχτας
δεν μπόρεσα να ξεφορτωθώ τον εαυτό μου
το να κοιμάσαι σε ξένο κρεβάτι,
θέλει προσπάθεια έτσι κι αλλιώς
αλλά
εκατό φορές περισσότερη
αν ανήκει στον άντρα που είναι δουλειά του
να σε ξεχωρίσει
ανάμεσα σε εκατό ζέβρες
ακόμα κι αν φοράς πυζάμα με κείνες τις φαρδιές ακανόνιστες μαύρες άσπρες ρίγες για παραλλαγή!
και σα να μη φτάνει αυτό,
έχει κολλήσει και το βλέμμα του πάνω από το πρώτο μαύρο κουμπάκι της
και μιλά ασταμάτητα με το δέρμα σου
πράμα που σημαίνει
οτι
πρέπει να εστιάζω στο πλάι του
ή
ακριβώς πάνω απ το κεφάλι του
εισπνέοντας και εκπνέοντας με ρυθμό
που εμποδίζει την περιφερειακή μου όραση να συγκεντρωθεί εκεί που θα θελε!
με συνάρπασαν οι κουβέντες μας
χόρτασα και την εξορισμένη από την αμηχανία όρεξή μου
εξαντληθήκαμε από γέλια και μιμήσεις
ορισμένα πράματα βέβαια με μπέρδεψαν
μου πήρε αποτυπώματα πιέζοντας το δάχτυλο μου σε μια κούπα μέλι
ήταν του εγκληματολογικού!
μα…
εγώ είχα την εντύπωση οτι ήμουν στον καναπέ ενός κυνικού γιατρού!
ανοίγει το στόμα του…
καταπίνω το σάλιο μου…
έχω ξέρεις ένα μεγάλο πρόβλημα, πρέπει να ανακαλύψω δυο πολύ επικίνδυνους κακοποιούς
κι εγώ,
το μόνο πράμα που μπορώ να κάνω
είναι να σκέφτομαι εσένα!
ο διακόπτης θερμοκρασίας μου χτύπησε κόκκινο…
πρέπει να με βοηθήσεις!
σειρήνες συναγερμού βουίζουν στα αυτιά μου…
ξέρεις, αυτές τις μέρες ο νονός μου, μου φέρνει ένα προξενειό…είπα κοφτά
(που τη βρήκα αυτή τη μαλακία;)
(το μυστικό για να απεμπλακείς από επικίνδυνες καταστάσεις
είναι απλό:μην μπλέξεις από την αρχή!)
συνήθως μιλάς ήρεμα , συγκροτημένα όχι τόσο απότομα!
δε μιλάς με κανένα μάρτυρα του γιεχωβά ούτε και με κάνα πλασιέ!
ο τόνος μου σε πείραξε ή αυτό που είπα;
τον έπιασε ακατάσχετο γέλιο…το ίδιο και μένα!
επίσης, δε θέλω να σε απογοητεύσω,
αλλά,
έχω ένα χέρι, ένα πόδι, είμαι αιμοφυλική και πεθαίνω από μια πολύ πολύ παλιά αρρώστια, πρόσθεσα μονορούφι
για να μαι ειλικρινής,
αν θέλεις κάτι από μένα, θα σε συνέφερε να με κεράσεις ένα ποτήρι παγωμένο κρασί…
(είμαι πότης όχι αστεία, όταν λέω ένα, εννοώ ένα!)
πρέπει να σου πω κάτι, είπε αρκετά ηχηρά, ώστε να προλάβουν τα αυτιά μου να προσλάβουν την προειδοποίηση
(αν οι σειρήνες συναγερμού μου ακούγονται, πρέπει κι εγώ να πω κάτι και μάλιστα γρηγορότερα απ αυτόν)
πρέπει να σου πω , του είπα, οτι όταν σε βλέπω σκέφτομαι οτι είσαι εντελώς εκτός τόπου και χρόνου…
όχι, μου απαντά, όταν εγώ σε βλέπω , σκέφτομαι οτι εσύ είσαι εκτός τόπου και χρόνου…
κάθε δευτερόλεπτο από κει και μετά το αισθανόμουν ζουμερό!
άνοιξα την τσάντα μου και του δειξα μια φωτογραφία
βλέπεις;πάντα εδώ ήμουν…πίσω μου τα βράχια της Ανάφης…
άπλωσε το χέρι, άγγιξε το γυαλιστερό χαρτί και μετά τον ώμο μου…
αννα αφη…λογόπαιξε και η μούρη μου χαμογέλασε
ρούφηξαμε το περιεχόμενο των κρασοπότηρων…
θυμήθηκα τον Αμενκάου, έναν αρχαίο αιγύπτιο κλεφτη που αφού σήκωσε πολύτιμα μέταλλα πό ένα τάφο
αγόρασε κρασί από το γραφέα του τον Οσεφίτεμβες και μέλι από τον Πενεμέντενακ
πληρώνοντάς τους με ασήμι
έκανα και ένα πάρτι για να γιορτάσουν
παίρνω κι εγώ το κρασί ξαναγεμίζω τα ποτήρια ρίχνω και δυο μέρη μέλι μέσα
έχω επιφυλάξεις για το χώρο , μου ψιθυρίζει, αλλά δε θα σε αγκαλιάσω στην κορφή μιας πυραμίδας!
και πάψε επιτέλους!
πριν φύγω
έκοψα μια σελίδα χαρτί σε μικρά τετράγωνα
προσέχοντας τα χρατς χριτς να μην τον ξυπνήσουν
αφού έγραψα με ζωηρά γράμματα
"φχαριστώ"
στο καθένα
τα έκρυψα σε απίθανες κρυψώνες
σε βιβλία
σε συρτάρια
σε θήκες σιντί
κάτω απ το πληκτρολόγιό του
στο εσωτερικό της ηλεκτρικής σκούπας
(πέντε χρόνια θα κάνει να τα βρει, σκέφτηκα)
και έφυγα!
(η λύση σε ένα πραγματικά δύσκολο πρόβλημα είναι … να το αφήσεις)
δεν είμαι καλή στο να γράφω γράμματα σκέφτηκα μόλις ξύπνησα…καλά έκανα κι έγραψα χαρτάκια!
τώρα ώρες μετά,
σκέφτομαι οτι,
υπάρχει πολύ σκοτάδι και κρύο στις εκτάσεις που πρέπει να διασχίσω
αλλά
η πραγματική θαλπωρή
δεν προέρχεται από ήλιους
αλλά από δέρμα!
η καρδιά μου χτυπά δυνατά
σκέφτομαι
(είμαι αρκετά νέα για να χω μια ισχυρή γεννήτρια στο στήθος μου
αλλά
αρκετά μεγάλη ώστε να μην ξεγελιέμαι εύκολα)
αν ανοίξουν την καρδιά μου κάποτε
ίσως βρουν ένα τέλειο μικροσκοπικό αντίγραφο του…
 
 
 
Advertisements

9 responses to “κρυμμένα χαρτάκια…

  • Άνιμα

    "αν ανοίξουν την καρδιά μου κάποτείσως βρουν ένα τέλειο μικροσκοπικό αντίγραφο του…"……. τι να πω???? Υπέροχα λόγια… υπέροχη σκέψη… υπέροχη γραφή….Όσο για τα κρυμμένα χαρτάκια…. σαν μικρά χαμόγελα που τρύποσαν σε κάθε του στιγμή… "σε βιβλίασε συρτάριασε θήκες σιντίκάτω απ το πληκτρολόγιό τουστο εσωτερικό της ηλεκτρικής σκούπας"…. 🙂

    Μου αρέσει!

  • Άνιμα

    Έφυγα πάλι…….!!! Να ΄σαι καλά![Δυστυχώς το τραγούδι παίζει μόνο τα πρώτα 30 δευτερόλεπτα..]

    Μου αρέσει!

  • EL NIONIO

    Έτσι είναι όλοι αυτοί του εγκληματολογικού παιδάκι μου….ακατάστατοι..παρλαπίπες..δήθεν…και στα χαρτάκια αποτυπώματα θα ψάχνει να βρει..πεταμένα λεφτά.Άκου το Νονό σου και καλοπαντρέψου….ωπ..φεύγω τώρα γιατί έχω τυφλο ραντεβού ε μια τύπισσα απο τη Σήμανση..Α τουτ Α λέεερρ

    Μου αρέσει!

  • Angie

    here comes the sun!!!!έγραψες δυο μεγάλες αλήθειες σήμερα… "το μυστικό για να απεμπλακείς από επικίνδυνες καταστάσειςείναι απλό:μην μπλέξεις από την αρχή!" … "η λύση σε ένα πραγματικά δύσκολο πρόβλημα είναι … να το αφήσεις" και ότι βρέξει ας κατεβάσει θα συμπλήρωνα.Θα τα λέω δυο τρεις φορές τη μέρα μπας και τα χωνέψω και αρχίσω να συμμορφώνομαι σιγά σιγά.Καληνύχτα κοπελιά υ.γ.: διαβάζω και ξαναδιαβάζω το κομμάτι που εστιάζεις σε κάποιο σημείο αλλά δεν το χω… θα μου πεις δεν γίνεται να τα χεις και όλα… είμαι κομπλεξικιά όμως και θέλω να λέω οτι κατάλαβα τι διάβασα.

    Μου αρέσει!

  • Maria

    Αισθάνθηκα με την παραστατικότητα της γραφής σου, να ειμαι εκεί σε μια γωνιά, και να σας βλέπω, και να μαντεύω τις επόμενες κινήσεις σας…. Αισθάνθηκα τον έρωτα να λούζει το δωμάτιο … και τις ερωτικές παρουσίες σας .. Δαχτυλικα αποτυμώματα παντού, στο χώρο, και στα κορμιά…Αισθάνθηκα με το κλείσιμο σου, ότι αυτός ο κύριος της "Σήμανσης-(επι)Δίωξης" να είναι ο καθρέπτης σου… κι αν αυτό το ευχαριστώ που τρύπωσε παντού στο χώρο του, δεν το βρει αμέσως είναι γιατί θα θελήσει να σε φέρει ξανά στον τόπο του εγκλήματος για την αναπαράσταση!!! Αυτό θα είναι και η αρχή μιας συνέχειας που μπορείτε να έχετε αν το θέλετε πραγματικά… Εύχομαι τα καλύτερα…

    Μου αρέσει!

  • katabran

    ξερω το κομματι παιζει μονον 30\’\’ αλλα ελεγε οτι θα παιξει κανονικα imeemχειροτερα πια!θ αλλαξω εταιρεια σιχτιρ!καλημερες!

    Μου αρέσει!

  • Annyra

    Καλημέρα συνοδοιπόρησα Άννα.Διστάζω να γράψω πάλι…Είναι τόσο όμορφο έτσι που το διαβάζω….Νομίζω πως θα το μαγαρίσω…με τις δικές μου φοβογόνες αγωνίες…..το λογικό στο παράλογο της σκέψης στην αντίδραση…“Εκείνος ένα ιδανικό, ίσως το πρωτότυπο…Δε μοιάζει με τον πατέρα….μακριά απ’ το οιδιπόδειο σύμπλεγμα….απ’ τα ξεχασμένα ταμπού του χτες….. Δεν έχει πρόσωπο, μόνο ιδιότητες προσωπικότητας…εκφόρτιση της εγκεφαλικής διέγερσης μέσα από μια ριγέ φαρδιά πιτζάμα….Η λύση του ονείρου…δεν αποκαλύπτει, δεν βρίσκει το «όχημα» για να στείλει την συναισθηματική στέρηση στη προοπτική….”Κάποτε ο Νικόλας, σένα καυγά μας επάνω….μου είχε πει:(Κόψε το ‘να, κόψε τ’ άλλο,κόψε τούτο, κόψε κείνο,κόψε, κόψε, κόψε,ώσπου δεν υπάρχει τίποτα να (κλέβεις), να κόψεις.Τότε από τι ν’ αποκοπείς. )….Τα λόγια αυτά, τα ταξίδεψα μαζί μου σ’ όλη τη γη με μπερδεμένες θυμίσεις….Αργότερα με την φυγή του, τα διάβασα τελειωμένο ποιηούργημα…(έτσι τα λέγε)….Δεν ξέρω αν το τελείωσε εκείνος, αν εκείνος πρόσθεσε τον Σίσυφο….Όπως τον είχα αποκαλέσει φεύγοντας απ’ το μαγαζάκι-σπίτι της Ζαΐμης… κι Κατερίνα γέλαγε σπασμωδικά…. Και να, εσύ σήμερα που μου τον ξυπνάς…εκδηλώνοντας διαταράξεις μεγάλης ποσότηταςστα γνωσιακά σχήματα/σχήματα συμπεριφοράς του χτες….. Ξέφυγα όμως με τις λυτρωτικές σκέψεις….Δεν καταγράφεις με ποιότητα….Ξεσκίζεις το ανούσιο περιτύλιγμα, με την τέχνη του γραπτού λόγου, στην ηθολογική θεωρία παρουσιάζοντας γυμνή τη δομή που γεννά το σύμπτωμα….Είναι λίγο να σου γράψω συγχαρητήρια.Να είσαι πάντα φωτεινή, δημιουργική και να περνάς στα “παιδιά” σου την τέχνη του λόγου.Άννα

    Μου αρέσει!

  • Κώστας

    (η λύση σε ένα πραγματικά δύσκολο πρόβλημα είναι … να το αφήσεις)τη λύση σε πραγματικά δύσκολα προβλήματά πάντα να την επιδιώκειςμη διστάσεις να ζητήσεις και μια βοήθεια προκειμένου να βρεις τη λύσητο άλυτο προσωπικό πρόβλημα το κουβαλάς πάντα μαζί σουη λύση του όποια και αν είναι, είναι το κλειδί γιανα λύνεις ποιο εύκολα, το προβλήματα που θα συναντήσεις στη πορεία σουχαιρετω

    Μου αρέσει!

  • yannidakis

    Χριστός Ανέστη!για ηλεκτροσοκ φαντασιας μου ακουστηκε αυτο.α! κι εγω προβληματιστηκα με τη λυση, ισως επειδη δε συμφωνω. Η λυση σε ενα πραγματικα δυσκολο προβλημα ειναι να μην ακολουθησεις την μεθοδο επιλυσης που ενδυκνεται, κανε του κεφαλιου σου: και τπτ να μην καταφερεις, κανεις δε θα σε κατηγορησει.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac