Φεβρουαρίου 22, 2012
το λαγούμι της ευτυχίας
3 Σχόλια to “το λαγούμι της ευτυχίας”
Υποβολή σχολίου
επιτρέπεται η αντιγραφή μόνο με κιμωλία!το γνωστό μαλακό και εύθραυστο ασβεστολιθικό πέτρωμα ή άλλως τεμπεσίρι για καλές καραμπόλες επί του μαυροπίνακα ή επί της τσόχας…
la prose du mondeMoodytimes
mplaougrinias μη τον βλέπετε έτσι …
- άλλη τιβί!!!
- το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων
έχετε τμήμα της προσοχής μου, το μικρότερο δυνατό…
e-poema
στάχτες…
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Magnum
διάβασες;
όχι στη φλυαρία του μεγάλου…
θεαμαπάτες & δικτυώματα
- 7 Μποφόρ Λίγο πριν το απαγορευτικό απόπλου λόγων
- a waste land – a world of broken images
- Μις Του Νου
- Στήλη Άλατος
- Τσαλαπετεινός
- φιλο-λογικές απορίες…
- ανεξάρτητο σήμα
- ένας έλικας με κοφτερές λεπίδες!
- Αυστηρώς Ακατάλληλο για ηλίθιους..
- αιρε&σίας
- gasireu
- Η πρηνής θέση του σκοπευτή…
- ο βιβλιοθηκάριος
- το επίσημο blog των happyfew
- ZAXAΡΗ
- SIT DOWN NEXT TO ME
- αυτό το μπλογκ είναι μάλλον …
- Post nubila
- o δείμος του πολίτη
- σημειωματάριον των κήπων…
- η μικρή ροκού & το ανήσυχο πνεύμα
- playground noises…
- Rubies and Clouds
- η ζωή με blogάρει…
- αγριόχορτα!
- Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
- καβουρδιστήρι στιγμών
- μαβιά κουφεταρία…
- του κανενός το ρόδο;
- Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
- τα χαμένα επεισόδια…
- υπορεαλισμός
- Ράκος 1.96
- L ‘Enfant de la Haute Mer
- περαστικός…
- μη μαδάς τη μαργαρίτα!
- ένα εγκαταλελειμμένο βυτίο
- the cybercades project
- μη σε μπερδεύουν οι άνεμοι, μόνο στιγμές είναι…
- ντελιριακά ταξιδάκια…
- το κασετόφωνο της νταλίκας
- espοir – надежда – Hoffnung – speranza
- ουσίες…
- το Φαούδι γράφει…
- Tales from the Durck Side Of Α Mind….
- αγρότης μόνος … γράφει
- krotkaya…
- Indiblog
- μετά τον Μπαλζάκ, ο Μπωντλέρ…
- αυτός, ο μισοκοιμισμένος δύτης…
- 3 ευχές και καταϊδρωμένες!
- ανυπόμονος,μα δεν είναι μόνος
- All Forgotten, All Blurred, All… Present
- you can checkout but …
- η δασκάλα…
- stories from the city, stories from the sea
- a man called kkmoiris
- επίτιμος…
- γελάει καλύτερα όποιος γελάει…
- μοναδική τριανταφυλλιά
- a rebel,an artist,a gentle,my good heart always leads me back home..
- ψωταφίες κλώνοι…
- πολυμίξερ
- Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
- κανένας δεν ξέρει που βρίσκεται ο τάφος του…
- o πύραυλος των υπογείων
Φεβρουαρίου 23rd, 2012 at 1:21 πμ
Το σχόλιο μου το άφησα “Στην Πρόζα Του Κόσμου”.. Αλλά ήθελα να πω ότι στο τέλος, εκεί που ο Ιβάν έτρεχε στη θάλασσα, μου ‘ρθε στο νου η αντίστοιχη τελευταία σκηνή από τα “400 χτυπήματα”.. Και ο Αντουάν άλλο ένα βασανισμένο παιδί ήταν…
Φεβρουαρίου 23rd, 2012 at 11:32 πμ
τι λες; κάνουμε ένα αφιέρωμα στον Τρυφώ;
Φεβρουαρίου 25th, 2012 at 1:28 πμ
Πανέμορφο το κείμενό σου για την ταινία….πάρα πολύ καλό!!καλησπέρα!!