το μεγάλο προσόν ενός σάντουιτς με τυρί είναι ότι δε χρειάζεται κάποιον με εξειδίκευση για να το ετοιμάσει και είναι πολύ δύσκολο να το κάνει κανείς να μην τρώγεται…
μπορεί το τυρί λόγου χάρη να είναι ποταπό, να μην εμπνέει φανατική αφοσίωση, μπορεί το ψωμί να ναι στεγνό, μπορεί να μην είναι ένα σάντουιτς με τυρί που θα γράψει ιστορία, αλλά, τέλος πάντων, όσο ταπεινό και να ‘ναι, θα παραμένει ένα σάντουις με τυρί, θα παραμένει ο εαυτός του… όχι ένας άλλος και θα ναι ανθεκτικό!
…
δεν ξέρεις πόσο ανθεκτικό είναι ένα σάντουιτς με τυρί μέχρι να το εκσφενδονίσεις, γι αυτό το έβαλα απεναντί μου, αυτό είναι φιλία, και δεν ανταλλάξαμε κανένα από εκείνα τα κενά σχόλια (κουβέντες χωρίς περιεχόμενο) της κοινωνικής εξερεύνησης…
ξαφνικά συνειδητοποίησα πόσο λίγο χρόνο και χρήμα διαθέτω για φαγητό… και φιλίες, εξαιρετικές αρετές, ας τις εξερευνήσω… καίτοι κραδαίνω τον ορθολογισμό, με συνεπαίρνουν οι αποδείξεις και δίνω την πρωτιά στο νου, αν και σκοντάφτω στο μυστικισμό, σα φαντασμικές φαντασμαγορίες, και είδωλα ή σε παρακλητικά βελάκια και βελάσματα προς ουράνιες αρχές για το προς διαλεύκανση αδιαλεύκαντο ανθρώπινο σύμπαν…
…
ας φάμε τώρα!
