αν κάποιος έμπαινε στο κεφάλι μου, το ανοιχτό στους τέσσερις ανέμους, θα συναντούσε μερικές προτομές, παιδιά, έναν παράλογο πίνακα πολλαπλασιασμού, παιδιά, αμέτρητα vocabulaire, παιδιά, μια μέθοδο των τριών, παιδιά, ένα multum, non multa, παιδιά, χωριά, παιδιά, βουνά, παιδιά, λίμνες, παιδιά, νησιά, κι ένα τριαντάφυλλο που ονομάζεται rosarosarosamrosaerosaerosarosasrosarumrosis!
επ’ αφορμή μιας… χιονόπωσης που αναστέλλει εκπαιδευτικές διαδικασίες
άλλη τιβί!!! το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων “Η λογοτεχνία δεν είναι μόνο αυτή που είναι γραμμένη, είναι και η άλλη που μιλιέται από ανθρώπους που δεν θα γράψουν ποτέ βιβλία” Γιάννης Μακριδάκης φιλο-λογικές απορίες… αιρε&σίας Στήλη Άλατος gasireu Η πρηνής θέση του σκοπευτή… ο βιβλιοθηκάριος το επίσημο blog των happyfew SIT DOWN NEXT TO ME Αυστηρώς Ακατάλληλο για ηλίθιους! αυτό το μπλογκ είναι μάλλον … la prose du monde a waste land – a world of broken images σημειωματάριον των κήπων… η μικρή ροκού & το ανήσυχο πνεύμα η ζωή με blogάρει… αγριόχορτα! καβουρδιστήρι στιγμών του κανενός το ρόδο; τα χαμένα επεισόδια… υπορεαλισμός Ράκος 1.96 L ‘Enfant de la Haute Mer περαστικός… the cybercades project ένα εγκαταλελειμμένο βυτίο μη σε μπερδεύουν οι άνεμοι, μόνο στιγμές είναι… ντελιριακά ταξιδάκια… espοir – надежда – Hoffnung – speranza ουσίες… το Φαούδι γράφει… Tales from the Durck Side Of Α Mind…. αγρότης μόνος … γράφει krotkaya… Indiblog μετά τον Μπαλζάκ, ο Μπωντλέρ… αυτός, ο μισοκοιμισμένος δύτης… 3 ευχές και καταϊδρωμένες! All Forgotten, All Blurred, All… Present you can checkout but … η δασκάλα… stories from the city, stories from the sea a man called kkmoiris επίτιμος… γελάει καλύτερα όποιος γελάει… μοναδική τριανταφυλλιά a rebel,an artist,a gentle,my good heart always leads me back home.. ψωταφίες κλώνοι… πολυμίξερ κανένας δεν ξέρει που βρίσκεται ο τάφος του…
Ιανουαρίου 18th, 2012 at 6:12 πμ
Ένα κεφάλι που χωράει παιδιά και τριαντάφυλλα είναι πάντα πολύτιμο.
Καλημέρα Τσοπανάκι
Ιανουαρίου 18th, 2012 at 11:04 πμ
γι’αυτο ειναι τοσο ωραιο το μυαλο σου. επειδη ειναι γεματο γελαστες φατσουλες και ροδα πολυχρωμα (κι ας θελεις εδω μεσα να τα παρουσιαζεις ασπρομαυρα για να ταιριαζουν στο ντεκορ
)
Ιανουαρίου 18th, 2012 at 11:47 πμ
Πόσα παιδιά χωράει το κεφάλι σου;)!
Και λίμνες, νησιά και βουνά….
Κι ένα τριαντάφυλλο με παράξενο όνομα….
Τι ενδιαφέρον κεφάλι είναι αυτό;!!
Ιανουαρίου 18th, 2012 at 6:24 μμ
Τελικά οι εκπαιδευτικές διαδικασίες δεν σταματούν ποτέ… Ειδικά όταν έχεις ένα κεφάλι γεμάτο κόκκινα λουλούδια και δέκα δάχτυλα που δεν ησυχάζουν με τίποτα…
Ε;…
Ιανουαρίου 18th, 2012 at 9:28 μμ
Νόμιζα ότι το μυαλό των μεγάλων δεν κρύβει τίποτα ενδιαφέρον..Χαίρομαι που όσο περνάει ο καιρός αποδεικνύεται όλο και περισσότερο πόσο λάθος έκανα..
Ιανουαρίου 19th, 2012 at 1:46 μμ
Ενδιαφέρον κεφάλι….εμένα δεν θα έβρισκε τίποτε άλλο από λογαριασμούς επί λογαριασμών….( δεν βγαίνω μάνα μ’ , δεν βγαίνω…)…..
*Εντάξει …υπερέβαλα λίγο….