κάποια έχουν βρει το δρόμο για γκουρμέ αγορές…
κάποια έχουν βρει το δικό τους…
σαλιγκάρια, καταπατητές,της γείτονος ακινησίας και του μεταξύ διαστήματος…
πώς να γλιστρήσει κανείς πάνω σε όσα νιώθει με σπουδή…
ή
πώς, αν έχεις καλό θυμητικό αναγνώστη μου, δυο από τα σαλιγκάρια της Λουλούς εξαφανίστηκαν από τον κόσμο…









Ιανουαρίου 11th, 2012 at 10:54 μμ
ωχ παναγιά μου!
Ιανουαρίου 12th, 2012 at 7:16 μμ
δεν ήθελα να πονέσει κανείς πάντως…
Ιανουαρίου 12th, 2012 at 11:49 μμ
πως θα μπορούσε;
Ιανουαρίου 12th, 2012 at 6:55 μμ
Πολύ ευαίσθητες κεραίες τα σαλιγκαράκια.Ήταν στη κυριολεξία αυτό που λέμε “ένα σώμα”.Απολαυστικό το βιντεάκι
Ιανουαρίου 12th, 2012 at 11:48 μμ
Σκέφτομαι εδώ και λίγα λεπτά τι να πω για το βίντεο και δε μου άρχεται κάτι καλό..Θα πω λοιπόν ότι ήταν απλά υπέροχο και θα πάω να το δω άλλη μία φορά…
Ιανουαρίου 13th, 2012 at 9:05 πμ
Καλημέρα,”κορμί σαλιγκάρι” που λέγανε οι παλιοί.Τον έχω δει τον ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ,έτσι για να σκάσει ο απο πάνω.Τρομερά ρομαντικό βιντεάκι…βλέπω έχουμε καλή διάθεση,έτσι μπράβο.
Ο Σαλίγκαρος του Δήμου Βαγδάτης σας χαιρετά